Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Rémi kerk van Bordeaux, gelegen aan de Rue Jouannet in de wijk Saint-Pierre, is een Romaans gebouw, gedeeltelijk herbouwd in de veertiende en zestiende eeuw in gotische stijl. Het wordt onderscheiden door zijn langwerpige vlak, bestaande uit twee hoofdbeuken en twee smallere zijbeuken, aangevuld met veelhoekige apsen. Een architectonische eigenaardigheid ligt in het zuidelijke schip, dat slechts één punt van tussensteun aan de ene kant en drie aan de andere kant heeft. De kerk, nu omgeven door 19e-eeuwse huizen, behoudt een gedeeltelijk zichtbare gevel en een 14e-eeuwse klokkentoren, gedeeltelijk ontspoord. Zijn geschiedenis dateert uit een lokale traditie het plaatsen van het op de site van een oude tempel gewijd aan Jupiter, in de buurt van een Romeinse muur.

Tijdens archeologische opgravingen in 1866, werd een ondergrondse kamer ingericht met een Gallo-Romeinse mozaïek ontdekt aan de oostkant van de zuidkant. Fragmenten van muurschilderingen werden ook ontdekt in de buurt van het noordelijke bed en rond de sacristie. Deze bevindingen bevestigen de vroegere bezetting van de site uit het Gallo-Romeinse tijdperk. Het interieur van de kerk heeft vele veranderingen door de eeuwen heen ondergaan, met de toevoeging van houten vloeren en scheidingen. Vandaag de dag is er slechts één spanwijdte naar het westen, evenals de oorspronkelijke klokkentoren, getuige van zijn middeleeuwse verleden.

De kerk Saint-Rémi speelde een centrale rol in het parochieleven van Bordeaux tot aan de Franse Revolutie. In 1791 werd zijn kiesdistrict verdeeld in drie nieuwe parochies: Saint-Dominique (nu Notre-Dame kerk), Saint-Louis des Chartrons, en Saint-Martial (Bacalan). Verkocht als nationaal eigendom in 1792 voor 107.088 frank, wordt het vervolgens gebruikt als een winkel, stal, en vervolgens een stenen reserve van het Aquitaine Museum. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1923, werd het gerehabiliteerd in 1998 tot de Saint-Rémi ruimte, een culturele plek gewijd aan tentoonstellingen en artistieke evenementen. Ondanks deze omzetting, heeft het gebouw nu te kampen met problemen van vochtigheid en structurele kwetsbaarheid.

De kerk herbergde ooit een houten preekstoel van Cabirol, nu overgebracht naar de Sint-Andreaskerk in Bordeaux. De parochianen droegen bij aan de inrichting, zoals blijkt uit de sporen van fresco's en nog steeds zichtbare sculpturen. Onder de apsis en sacristie herbergen kluizen en graven de begrafenissen van leden van oude Bordeaux families. Het gebouw, dat veertig meter lang en vierendertig breed is, illustreert de architectonische en religieuze evolutie van Bordeaux, van Gallo-Romeinse oorsprong tot hedendaags gebruik.

Een nieuwe Sint-Rémikerk, gebouwd in 1866 in Achard Street in Bacalan, verving de oude parochie, die onvoldoende was geworden als gevolg van bevolkingsgroei. Dit nieuwe gebouw, met een basiliek plan, heeft een sobere gevel met een enorme pediment ondersteund door doric pilasters. De klokkentoren, van lage hoogte, ligt aan de zuidflank. Deze reconstructie markeert het einde van de culturele rol van de middeleeuwse kerk, nu gewijd aan Bordeaux cultuur en erfgoed.

Externe links