Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Robert de la Chapelle-Saint-Robert, gebouwd in het begin van de 12e eeuw, heeft architectonische kenmerken dichter bij de tradities van Angoumois dan de Périgord. Het originele plan omvat een enkel schip, uitgebreid door een transept, waarvan het kruis een klokkentoren met een veelhoekige koepel ondersteunt. De halfcirkelvormige, cul-de-vier gewelfde abside wordt geflankeerd door twee absidiolen die toegankelijk zijn door rechte overspanningen die met elkaar communiceren. De zuilen van de baaien en de westelijke poort hebben gesneden hoofdsteden, terwijl een trap in vierkante voorlichaam dient de klokkentoren op de kruising van het schip en de zuidarm van de transept.

Geclassificeerd als een historisch monument bij decreet van 20 oktober 1920, deze Romaanse kerk getuigt van het middeleeuwse religieuze leven rond La Chapelle-Saint-Robert, genoemd in 1330 onder de naam Capella Sancti Roberti in de Episcopale archieven van Angoulême. Het dorp werd rond dit gebouw gebouwd, voor de fusie in 1823 van de gemeenten Javerlhac en La Chapelle-Saint-Robert. Het terrein, geïntegreerd met het regionale natuurpark Périgord-Limousin, behoudt ook al in de ijzertijd sporen van bezetting, zoals blijkt uit de resten die aan het eind van de 19e eeuw in de grot van de Ormes werden ontdekt.

Architectureel wordt de kerk gesulariseerd door haar hoofdapse en apsidiolen voorafgegaan door rechte spanten die een voorkoor vormen. Deze ruimtes communiceren via steile passages, waardoor een zeldzame interne circulatie ontstaat. De modellen van de hoofdsteden, hoewel nuchter, en de koepel op stammen van het kruis weerspiegelen de regionale artistieke invloeden van de 12e eeuw. Het monument, eigendom van de gemeente, blijft een bewaard gebleven voorbeeld van landelijke romaanse kunst, verankerd in een landschap van valleien (Bandiat, Doue) en karakteristieke bossen van de groene Perigord.

Externe links