Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Vincent de Carcassonne, gelegen in de bastide van Saint Louis, werd gebouwd na de vernietiging in 1240 van de voormalige kerken van Sint Vincent en Sint Michael, geschoren tijdens de represailles na de poging van Raimond II Trencavel om de stad over te nemen. In 1247 bestelde Saint Louis de bouw van een nieuw dorp op de linkeroever van de Aude, waar twee parochies werden opgericht: Saint-Michel in het zuiden en Saint-Vincent in het noorden. De huidige kerk, oorspronkelijk gebouwd uit onzekere materialen, werd in 1308 uitgebreid door Philip IV, die vier dumuncula's bood voor de wederopbouw.

De werken begonnen uitzonderlijk met de westerse gevel en het schip in de jaren 1320, volgens een zuidelijk gotisch plan, terwijl het koor pas eind 14e eeuw werd voltooid. De 54 meter hoge klokkentoren diende als uitkijktoren tijdens de religieuze oorlogen (XVI eeuw) en werd beschadigd door schoten. In 1794 werd de kerk omgetoverd tot een revolutionaire gieterij om artilleriegordijnen te maken, voordat ze in 1795 onder druk van de bevolking werd gerestaureerd tot aanbidding. Een gebroken deur naar de bijl tijdens de inventaris van 1905, tegenover parochianen en staat, werd een symbool van lokale weerstand.

Gerangschikt als een historisch monument in 1907, de kerk wordt gekenmerkt door zijn unieke schip van 20.15 m (het breedste van Frankrijk tot de 19e eeuw), zijn apse bed, geflankeerd door absidiolen, en zijn 18e eeuwse orgel geclassificeerd in 1984. In de klokkentoren, die Cassini gebruikte voor zijn kaart van Frankrijk (18de eeuw) en door Méchain/Delambre om de aardse meridiaan (1798) te meten, bevindt zich een beiaard van 54 klokken, 10de van Frankrijk. Grote restauraties, geïnitieerd in 2008, bewaarden zijn glas in lood, beelden en schilderijen, waaronder werken van Jacques Gamelin en Pierre Subleyras.

Het gebouw, eigendom van de stad, illustreert Carcassonne's turbulente geschiedenis: religieuze conflicten, industriële revoluties en erfgoed. Zijn schat bevat een meesteraltaar in polychroom marmer (1773), een 17e-eeuwse lutrin van Jean-Jacques Melair en negen schilderijen van Gamelin. Persoonlijkheden zoals Baron Peyrusse (Treasurer van Napoleon I) of Abbé Cazaux (curé en historicus) zijn hieraan verbonden, waarbij hij zijn centrale rol in het sociale en spirituele leven van de stad benadrukt.

Architecturally, Saint-Vincent combineert gotische stralen (westelijke poort, 1320) en flamboyant (bedzijde ramen, 15e eeuw). Het schip, oorspronkelijk carpented, werd in 1753 gewelfd na de bouw van de orgelstand (1737). De zijkapellen (6 in het noorden, 7 in het zuiden) en de sacristie volgen het oorspronkelijke plan uit de 14e eeuw. De gevel, versierd met standbeelden van St Vincent en St Louis, domineert een parvis waar Abbé Cazaux in 1991 een hongerstaking leidde om de zichtbaarheid van het monument te verdedigen.

Externe links