Eerste bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
Gebouwd gebouw, gebogen koor.
XIVe siècle
Gedeeltelijke reorganisatie
Gedeeltelijke reorganisatie XIVe siècle (≈ 1450)
Grote architectonische veranderingen.
15 mai 1925
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 15 mai 1925 (≈ 1925)
Officiële bescherming op bevel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Saturnuskerk van Malaville, gelegen in het departement Charente in New Aquitaine, is een religieus gebouw uit de dertiende eeuw. Het werd gedeeltelijk herontworpen in de 14e eeuw, zoals blijkt uit de hybride architectonische elementen. Het koor, gewelfd in ribbels, en vierkant abside, versierd met een ogivaal venster met kolommen, weerspiegelen deze dubbele stilistische invloed. Het schip daarentegen is bedekt met een houten plafond, een minder gebruikelijk kenmerk voor deze periode.
De klokkentoren, gebouwd op de derde overspanning van het schip, markeert de verticale hoogte van het gebouw. De kerk werd ingeschreven in de Historische Monumenten in opdracht van 15 mei 1925 en herkent daarmee haar erfgoedwaarde. Het is eigendom van de gemeente Malaville (code Insee 16204). Zijn officiële adres, 2 Rue de l'Eglise Saint-Saturnin, het plein in het hart van het dorp.
Parochiekerken als St.Saturnin speelden een centrale rol in het middeleeuwse leven: een plaats van eredienst, maar ook een plaats van gemeenschapsbijeenkomst en beheer van lokale aangelegenheden. Hun architectuur evolueerde vaak met de behoeften van de gelovigen en de beschikbare middelen, zoals blijkt uit de veranderingen van de veertiende eeuw. De aanwezigheid van een ogivaal venster en bogen suggereert Gotische invloed, terwijl het houten frame van het schip herinnert aan oudere of economische constructieve technieken.
De locatie van Malaville, in de huidige Charente, plaatst dit gebouw in een gebied historisch gekenmerkt door landbouw en uitwisselingen tussen het Parijse Basin en Aquitaine. De kerken in deze regio, vaak klein in grootte, waren spirituele en sociale bezienswaardigheden voor overwegend landelijke bevolkingen. Hun behoud, zoals dat van Saint-Saturnin, stelt ons vandaag in staat om de evolutie van architectonische en religieuze praktijken in landelijke gebieden te bestuderen.