Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Sauveur kerk van Manosque, gelegen in de Alpes-de-Haute-Provence, combineert romaanse en gotische stijlen. Gebouwd tussen het einde van de 12e eeuw en de 14e eeuw, werd het gewijd in 1372 door bisschop Ranulphe van Gorsus, neef van paus Innocent VI, maar geopend om te aanbidden al in 1250. De vierkante klokkentoren wordt overdekt door een ijzeren campanile, gemaakt in 1725 door Guillaume Bounard, een smid van Valensole. Deze campanile, een van de oudste in de Provence, werd in 1869 overgebracht naar de kerk na de sloop van de klokkentoren van het Sint-Sauveurplein.

Het interieur van de kerk onthult een rebelse Romaanse schip in de zeventiende eeuw, een transversale Romaanse transept, en een apse bedekt met een zenuwslopende cul-de-vier. Het meubilair omvat gesneden houten stoelen en doeken uit de 17e en 18e eeuw. Het orgel, gebouwd in 1625 door Esprit Meyssonnier, werd in de 19e eeuw getransformeerd door Piantanida. Het Italiaanse buffet met Franse invloeden is sinds 1908 geclassificeerd als historische monumenten, terwijl het instrumentale deel sinds 1971 is.

Het Meyssonnier-Piantanida orgel, met een 54 toetsenbord en een "Italiaans" pedaal, behoudt 473 originele pijpen. Het werd meerdere keren hersteld, met name in 1977 en 2006. Het buffet, versierd met rozen en muzikale trofeeën, inspireerde waarschijnlijk Jean-Esprit Isnard voor het orgel van de kathedraal van Aix-en-Provence. De kerk zelf, geclassificeerd als een historisch monument in 1975, belichaamt een opmerkelijke architectonische en muzikale erfgoed.

Het plein Saint-Sauveur, waar de kerk staat, is versierd met een fontein van gietijzer versierd met zwanen. De campanile, een meesterwerk van naadloos ijzerwerk, wordt bekroond met een kruis en trekt een roos aan de hemel. Het gebouw, geopend om te aanbidden sinds 1250, getuigt van de architectonische en artistieke evolutie van de Provence door de eeuwen heen.

Externe links