Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Sauveur-et-Saint-Martin de Saint-Macaire, gelegen in het departement Gironde in Nouvelle-Aquitaine, is een voormalige Benedictijnse priorij, afhankelijk van de abdij Sainte-Croix van Bordeaux. Opgericht op de ruïnes van een Gallo-Romeinse villa genaamd Ligena, vervangt het een primitieve kapel gewijd aan Saint Laurent, waar lag het lichaam van Saint Macaire, een kluizenaar van oosterse oorsprong die stierf rond 430. Het huidige Romaanse gebouw werd herbouwd na de vernietiging van het klooster in 1096 door Guillaume IX d'Aquitaine, na conflicten met de abdij van Sainte-Croix.

De kerk, geclassificeerd als een historisch monument al in 1840, presenteert een Latijns kruisplan met drie veelhoekige Romaanse apsis, een schip van vier spanten (een uit de 12de eeuw en drie uit de 13de), en een 15de eeuwse zeshoekige klokkentoren. Zijn bed, versierd met 19 historische hoofdsteden, illustreert bijbelse en morele scènes, zoals het Offer van Isaac of Saint Macaire en demonen. De muurschilderingen van de gewelven, gedateerd van de 13e tot de 14e eeuw en gerestaureerd in de 19e eeuw, vertegenwoordigen apocalyptische thema's en episodes van de Gouden Legende van Jacques de Voragine.

Door de eeuwen heen onderging de kerk grote transformaties: scheiding in twee delen door een muur in de 18e eeuw (beschadigde in 1781), restauraties in de 19e eeuw (tapijt, gevel, onderdrukking van de westelijke veranda), en herontdekt preroman overblijfselen, zoals schilderijen van de 10e tot 11e eeuw onder het klooster. Zijn schatten omvatten 13e-eeuwse houten voorsteden, geclassificeerd in 1913, en barokke relikwieën. De glas-in-loodramen, geïnstalleerd in 1870 door Joseph Villiet, weerspiegelen neo-gotische kunst.

De Priorij, het geestelijke centrum van de Entre-deux-Mers, werd bezet door de Jezuïeten van 1579 tot 1781. Zijn klooster, ingeschreven in 1925, behoudt twee kolommen en een aniconische refter. In het stadhuis wordt een preroman uitgesneden steen, ontdekt in de funderingen (die een mythisch dier vertegenwoordigen). Romaanse iconografie, gericht op de strijd tegen zonde (luxe, verleiding), getuigt van zijn educatieve rol in de middeleeuwse samenleving.

Historische conflicten, zoals de Honderdjarige Oorlog of de Fronde, beschadigden het gebouw. In de 19e eeuw redden restauratiecampagnes (1825, 1841) de kerk, wiens kluis in 1563 en 1811 instortte. De schilderijen, geretoucheerd door Sandré in 1825, werden bestudeerd in 1997 en gerestaureerd in 2008/2009, waarbij originele kleuren (aurite blauw, cinnabar rood) onder moderne dekking werden onthuld. Tegenwoordig combineert de kerk romaanse, gotische en barokke erfenis, die haar turbulente geschiedenis weerspiegelt.

Externe links