Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Sepulchre kerk van Saint-Omer, genoemd sinds 1123, werd herbouwd als hallekerque (kerk-halle) uit de 13e eeuw. Het schip dateert uit de eerste helft van deze eeuw, de 14e eeuwse toren, en de bakstenen kapellen, toegevoegd aan de 15e eeuw, herbergde de altaren van lokale bedrijven, zoals die van de schoenmakers, wiens altaarstuk (heilige Crepin en Crepinian) is vandaag in het Sandelin Museum. In 1387 gewijd door de bisschop van Thérouanne, dankt ze haar naam aan de kruisvaarders van de eerste kruistocht (1096), waaronder Godefroy van Saint-Omer, mede-oprichter van de tempelorde en verbonden aan de Heilige Sepulcher van Jeruzalem. Een legende meldt dat een steen uit dit graf in de 14e eeuw in een kapel zou zijn ingebed.

Bij de Revolutie werd de kerk kortweg de kathedraal van Saint-Omer, toen een tempel van de rede (1794) voordat ze na die periode werd teruggebracht naar de katholieke aanbidding. In de 19e eeuw onderging het neogotische restauraties: reconstructie van de pijl (52 m in 1891), installatie van een Van Peteghem-orgel (1820 De houten poort, gebeeldhouwd in de 18e eeuw, zou kunnen komen van Saint Bertin Abbey.

Gesloten sinds de jaren tachtig voor ouderdom, de kerk bewaart uitzonderlijke meubels geclassificeerd als een historisch monument: kraampjes, gehistoriseerde ramen (inclusief een weg van het kruis en scènes van het leven van Christus), bas-reliëven, en begrafenismonumenten. De glas-in-lood ramen vieren ook de Orde van de Tempel en de lokale kruisvaarders. Het gebouw, een gemeenschappelijk pand sinds zijn classificatie in 1982, illustreert de banden tussen Saint-Omer, de kruistochten en de middeleeuwse Vlaamse ambachten.

Externe links