Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Taurin d'Evreux, gewijd aan Taurin, de eerste bisschop van de stad, stijgt op de site van een voormalige Benedictijner klooster gesticht rond 950 door Richard I van Normandië. Volgens de legende werd er in de zesde eeuw een houten oratorium opgericht door Landulf, verwoest tijdens de Normandische invasies. Na het verdrag van Saint-Clair-sur-Epte (911) werd de abdij herbouwd en onder de afhankelijkheid van Fécamp geplaatst door Robert de magnifieke, vader van Willem de Veroveraar. Het leed herhaalde vernietiging, vooral in 1195 tijdens de brand van Évreux door Philippe Auguste.

In de 13e eeuw, onder de abdij van Gilbert de Saint-Martin, werd de abdij onafhankelijk en werd verfraaid, met name door de oprichting van het kasteel van Saint-Taurin en de zuidelijke poort. Koning Lodewijk IX ging er in 1259 heen voor het priesterschap van bisschop Raoul van Grosparmi. De decadentie vestigde zich met het regime van lof, tot de mauristische hervorming in de zeventiende eeuw, die de verwoeste kerk redde en de huidige klassieke poort bouwde. In 1801 werd de abdij gerestaureerd als parochiekerk.

De architectuur mengt Romaanse (XII eeuw), Gotische (XV eeuw) en Renaissance stijlen, met een gotisch koor en een schip met gerenoveerde gewelven en triforium. De zuidelijke poort, versierd met een gehamerd tympanum afgebeeld Christus en de evangelisten, en de 13e eeuw houten, zilveren en gouden sjaal, die de legende van Saint Taurin illustreert, behoren tot haar schatten. Het orgel, in 1842 door Callinet en Daublaine geïnstalleerd, werd in 1974 gerestaureerd.

De abdij werd in 1840 (tour) en 1846 (kerk) als historisch monument beschouwd. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van Normandië, van de hertogen tot de revoluties, tot kloosterhervormingen.

Externe links