Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Thibaud is een romaanse kerk in Braageac, Cantal, Auvergne-Rhône-Alpes. Gebouwd in de 11e en 12e eeuw, is het een historisch monument sinds 1862 en is een van de mooiste voorbeelden van romaanse kunst in de regio. Zijn oorsprong dateert uit een klooster opgericht in de 7e eeuw door Saint Til, een edel Saksisch bevrijd door Saint Eloi, die zich vestigde als een kluizenaar in de kloven van de Auze alvorens er een Benedictijnse gemeenschap te vestigen.

Rond 635 trok St.Til (of Tillo), een edel Saksische gevangengenomen en vervolgens bevrijd door St.Eloi, zich terug naar de kloven van de Auze na een missie van evangelisatie in Gallië België. Daar richtte hij een klooster op, Brajecte (nu Braageac), dat dertig Benedictijner monniken verwelkomde voordat hij terugkeerde naar Solignac, waar hij stierf in 707. De eerste oratorium, verwoest in 732 door de Saracenen, ging vijf eeuwen later over naar de huidige kerk, gebouwd op het scharnier van de 11e en 12e eeuw.

De huidige kerk is verbonden met de stichting van een klooster van Benedictijnse vrouwen in 1100 door de broers Guy en Raoul d'Escorailles, ridders van de eerste kruistocht. Deze brengen uit het Oosten de relikwieën van Saints Como en Damien, nog steeds vereerd in het gebouw. Tot de revolutie diende de kerk als parochie en abdij. De Romaanse architectuur, gekenmerkt door afwisselend gekleurde stenen en gesneden hoofdsteden, maakt het een uitzonderlijke getuigenis van middeleeuwse kunst auvergnat.

De Romaanse bedzijde, bestaande uit een centrale apsis en twee apsidiolen, wordt versterkt door platte steunbalken en doorboord met limousineramen. Binnen bevinden zich verschillende sculpturen (griffons, leeuwen, interlaces) en gehistoriseerde zuilenbases, bewaard door de uitbreiding van de grond gedurende zes eeuwen. De koepel van het transept kruis, hoewel modern, behoudt een achthoekige passage van oorsprong.

De kerk herbergt een opmerkelijk erfgoed, waaronder een relikwie met de schedels van de Heiligen Como en Damien, evenals de oudste klok van Cantal (1466). Gerangschikt in 1862, illustreert het de overgang tussen primitieve hermitage, kloosterleven en de centrale rol van de kerk in de lokale middeleeuwse samenleving. De vierkante klokkentoren, wieg gewelven en stenen decoraties maken het een belangrijke site van auvergnat religieuze erfgoed.

Externe links