Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Victor de Castellane, gelegen in de Alpes-de-Haute-Provence, is een religieus gebouw gebouwd voornamelijk in de 2e kwart van de 11e eeuw en vergroot in de 2e kwart van de 15e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn onregelmatige vlak met drie schepen, met een hoofdschip gebogen primitieven en lage zijden bedekt met gebogen bogen. De witte kalksteen en holle tegelbekleding weerspiegelen lokale bouwtechnieken. De oriëntatie loodrecht op de helling van het terrein benadrukt de aanpassing aan het bergachtige terrein.

De geschiedenis van de kerk is opgebouwd rond twee belangrijke fasen. In de 15e eeuw werd een eerste noordzijde en klokkentoren opgericht, wat een eerste uitbreiding markeerde. Vervolgens werd in het derde kwartaal van de 18e eeuw een tweede noordzijde toegevoegd, waardoor het gebouw verder werd uitgebreid. De parochiekerk werd oorspronkelijk Victoriaanse priorij en werd in 1260 de parochie van Saint-André. Deze status bleef behouden totdat de kerk van het Heilige Hart in 1884 werd gebouwd. Geclassificeerd als een historisch monument in 1944 genoot het een grote restauratie in 2014.

Het gebouw illustreert Castellane's architectonische en religieuze evolutie, die zich verplaatst van een middeleeuwse priorij naar een centrale plaats van eredienst voor de gemeenschap. Zijn status als gemeenschappelijk eigendom en zijn classificatie getuigen van zijn erfgoed belang. De bronnen vermelden ook haar rol in de lokale parochie organisatie, met opeenvolgende overdrachten van religieuze kantoren tussen de 13e en 15e eeuw.

Externe links