Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Vigorkerk, gelegen in Colleville-Montgomery, Calvados, is een katholiek gebouw uit de 12e eeuw. Hoewel gedeeltelijk herbouwd in de 13e en 15e eeuw, behoudt het Romaanse elementen zoals bogen in volle hanger en gesneden modillons. De vierkante klokkentoren, typisch voor de Normandische architectuur, werd beschadigd in 1944 tijdens de gevechten van de Bevrijding en vervolgens hersteld in dezelfde stijl. Het schip, nooit gewelfd, en het koor gescheiden door een boog in het midden van het spectrum, getuigen van zijn architectonische evolutie door de eeuwen heen.

De eerste schriftelijke vermelding van Colleville (toen Colivilla) dateert uit 1082, in een charter ondertekend door William de Veroveraar en Mathilde, het toewijzen van tienden aan de abdij van de Drie-eenheid van Caen. De kerk, gewijd aan Saint Vigor (Bisschop van Bayeux in de 6e eeuw), was onder het afwisselende beschermheerschap van deze abdij en het hoofdstuk van Bayeux. Tot 1680 werd de parochie geleid door twee parochiekerkpriesters, een gangbare praktijk in Normandië. De tiende inkomsten werden gedeeld tussen de abdij, het bisdom en andere religieuze instellingen, die het economische belang van religieuze gebouwen in de middeleeuwen weerspiegelden.

Ten tijde van de Revolutie weigerde de pastoor van Colleville, net als velen in het Westen, de eed af te leggen van de burgerlijke grondwet van de geestelijkheid en werd onaantastbaar verklaard. In de 19e eeuw werd de kerk in 1927 uitgeroepen tot historisch monument voor het koor. In 1944 verwoestten Engelse granaten Duitse soldaten in de klokkentoren een deel van het koor en beschadigden de toren. Latere restauraties, trouw aan het origineel, omvatten de piercing van een grote deuropening in het bed en de verplaatsing van de doopvonten van de achttiende eeuw in de kapel.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn drie verdiepingen tellende toren-clocher, bekroond met niches, en zijn moderne glas-in-lood ramen gemaakt door Jacques Michel na 1944, met bijbelse scènes en Saint Vigor. Het schip, ingestort met steunstokken, behoudt sporen van ommuurde arcades en stenen gerangschikt in visrug. De kapel Notre-Dame-des-Vœux, toegevoegd in de 13e eeuw, communiceert met het schip door bogen in gebroken bogen. Het ensemble illustreert de stilistische overgangen tussen Romeins en Gotisch, kenmerkend voor de Normandische architectuur.

De familie Le Sueur de Colleville, een adellijke protestant die in de 17e eeuw werd omgebouwd, bezat een groot deel van het lokale land maar woonde buiten het dorp. Hun afwezigheid en de religieuze spanningen van die tijd (zoals de weigering van de grondwettelijke eed) weerspiegelen de sociale omwentelingen die de geschiedenis van de parochie markeerden. Vandaag de dag blijft de kerk, een gemeenschappelijk eigendom, een getuigenis van de banden tussen religieuze, seigneuriële en gemeenschapsmacht in Normandië sinds de Middeleeuwen.

Externe links