Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Vincent de Carcassonne, gelegen in de buitenwijken aan de voet van de stad, werd herbouwd in de 13e eeuw tijdens de opkomst van de Nederstad. In 1308 bood koning Filips IV vier domunculas aan om zijn expansie te financieren, wat het begin van een geleidelijke wederopbouw markeerde. Het schip, gebouwd van west naar oost, was aanvankelijk langer gepland, maar slechts een deel werd voltooid. In de tweede helft van de 14e eeuw werd het bed, bestaande uit drie gewelfde apsisen van kernkoppen, voltooid, terwijl in de 18e en 19e eeuw interieurwerken (orgeltribune, gewelven) werden toegevoegd.

De westelijke gevel, versierd met een gevelpoort en een valse roos, werd in 1760 gedeeltelijk gemaskeerd door de bouw van een veranda. De pinnen van de uitlopers, typisch voor de zuidelijke gotische, werden verwijderd in de 19e eeuw, en de nave ramen werden gestandaardiseerd in 1871 als oculi. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1907, behoudt sporen van de opeenvolgende fasen: laterale kapellen gepland vanaf het begin, klokkentoren verbonden met een corbellerende toren, en absidiolen met zeven secties. Zijn geschiedenis weerspiegelt de stedelijke evolutie van Carcassonne, tussen middeleeuwse stad en uitbreiding van de Nederstad.

De kerk van Sint Vincent onderscheidt zich door haar ambitieuze plan, gedeeltelijk gerealiseerd, en haar beschermde meubels (9 objecten opgesomd door de Palissy basis). De architectuur combineert defensieve elementen De aanpassingen van de 17e tot 19e eeuw (vrouwen gewelven in 1752, orgel, ramen) illustreren de aanpassing aan de culturele en esthetische behoeften gedurende de tijdperken.

Externe links