Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint Vincent Church, gelegen in Les Baux-de-Provence in de Bouches-du-Rhône, is een Romaans gebouw gebouwd tussen de 12e en 16e eeuw. Het is gewijd aan Vincent de Zaragoza, een Spaanse heilige van de derde eeuw, martelaar aan antichristelijke vervolging aan het begin van de vierde eeuw. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1886, werd een parochie in 1481 na het verlaten van de voormalige Saint-André kerk gelegen in de Vallon de la Fontaine.

Het gebouw, gedeeltelijk gekerfd in de rots, heeft een bijna vierkante structuur met drie beuken. Een spanwijdte werd toegevoegd in 1609, en restauraties uitgevoerd in 1862 door Henri Révoil onthulde een ossuarium onder een gesloopt kapel. Aan de linkerkant van het gebouw werd een cirkeltoren genaamd de "Lantern of the Dead" gebruikt om een vlam aan te steken op het moment van overlijden.

In het linkerschip bevindt zich een cenotaaf uit 1906 gewijd aan de familie Manville, waarvan de kapel werd opgericht rond 1540. Het rechterschip bewaart twee doopvaten, één in de rots, terwijl het centrale schip, twaalf meter hoog, een middeleeuwse grafsteen van 1467 vertoont. De glas-in-lood ramen, aangeboden door Prins Rainier van Monaco, zijn het werk van meesterglasmaker Max Ingrand.

De opgravingen onthulden overblijfselen, waaronder een lichaam met een boek van vroomheid, dat werd gereduceerd tot stof tijdens de behandeling, en dat van een jong meisje met blond haar, bijgenaamd Cabeladuro d'Or, dat nu bewaard wordt in het Arlaten Museum in Arles. Een inscriptie toegeschreven aan Frédéric Mistral, FRIC. MISTRAL, verschijnt op een kolom bij het portaal.

De kerk is verbonden met de Provençaalse cultuur, vooral door het werk van Mistral, die het inspireerde voor zijn gedicht Mirèio. De architectuur combineert nieuwe elementen met lokale tradities, zoals de lantaarn van de doden, symbool van middeleeuwse begrafenisrituelen.

Externe links