Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sainte-Agathe de Valergues dans l'Hérault

Patrimoine classé
Clocher-mur
Art roman languedocien
Art roman lombard
Hérault

Kerk van Sainte-Agathe de Valergues

    166 Avenue Frédéric Mistral
    34130 Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Église Sainte-Agathe de Valergues
Crédit photo : EmDee - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1600
1700
1800
1900
2000
1099
Eerste schriftelijke vermelding
fin XIe - XIIe siècle
Bouw van een kerk
1643
Herschikking van de kluis
1876
Toevoeging van het neo-Romeinse portaal
22 juillet 1963
Gedeeltelijke classificatie
2005-2009
Recente restauraties
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Buitenzijde van de apsis en zuidelijke wand van het schip (Box A 99): inschrijving bij decreet van 22 juli 1963

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Agathe kerk van Valergues, gelegen in de Hérault in Occitanie, is een Romaans gebouw gebouwd tussen de late 11e en 12e eeuw. In 1099 genoemd onder de naam Ecclesia S. Agathe apud Varequas, het behoorde tot een priorij-curer afhankelijk van de aartspriester van Baillargues. Valergues, dan koninklijke seigneury, herbergde deze plaats van aanbidding verbonden met het klooster van Psalmody, voordat hij gehecht was aan het zingen van de kathedraal hoofdstuk van Alès in 1694. De architectuur, gekenmerkt door een Lombard bed en een uniek schip gewelfd in een wieg, weerspiegelt een homogene bouwcampagne, ondanks een zichtbaar herstel op de apsis.

De buitenkant decor, typisch Lombardije, siert de apse en de zijwanden van het schip, met banden van lesenes en arcatures. Het afscheidsvenster, omringd door een gedraaide koord, heeft een zeldzaam wisigotisch motief: een zonnewiel dat een marguerite omringt, uit de gevelmuur genomen. De rijk versierde zuidelijke gevel beschikt over hoge ramen met bogen en drukke beitelde kolommen. Het neoromaanse portaal, toegevoegd in 1876, contrasteert met de Romaanse oorsprong van de zuidelijke poort, met een achtertoren in volle hanger.

De kerk werd gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1963 (kauw- en zuidelijke muur), de kerk profiteerde van restauraties in 2005, 2007 en 2009. Zijn halfronde apsis, zijn moderne zijkapel in het noorden, en zijn kluis in 1643 zijn een getuigenis van een complexe architectonische geschiedenis. De materialen, zoals de geslepen steen in opus monspeliensis, en de tegels die de apsis bedekken, onderstrepen haar verankering in regionale constructieve tradities.

Externe links