Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Catherine kerk van Honfleur, gelegen nabij het oude bekken, is een katholiek gebouw gebouwd voornamelijk van hout, een zeldzame eigenschap in Frankrijk. Het eerste schip, gedateerd uit de tweede helft van de 15e eeuw, werd opgericht na de Honderdjarige Oorlog op het model van een markthal, met behulp van elementen van de scheepsbouw. Het frame roept een gemorste scheepsromp op, terwijl de klokkentoren, gescheiden van de schepen om brandveiligheidsredenen, later werd toegevoegd. Lokale ambachtslieden, bijgenaamd "bijlmeesters," bewerkt zaagloos hout, dat Norman voorouderlijke technieken doorstaat.

In de 16e eeuw werd een tweede schip aan de rechterkant van de eerste toegevoegd, met een meer afgeronde kluis, typisch voor bescheiden gotische kerken. De twee beuken werden verlengd door twee spanten, omlijst door houten gewelfde bodems. De balken, van ongelijke lengtes, soms rusten op stenen stoelen. Het koor, overgenomen in de 19e eeuw, heeft een slechte kwaliteit en een verhoogd dak. De kerk is gedeeltelijk bedekt met kastanje gordelroos, genaamd "essences." De "neo-norman" veranda, gebouwd in het begin van de 20e eeuw, vervangt een neo-klassieke poort zichtbaar in schilderijen van Jongkind en Boudin.

Het gebouw heeft een klassiek Rouen-orgel, een Renaissance balkon ingericht met muzikanten, en 19e eeuwse glas-in-loodramen. Een kruisportie van Erasmus Quellinus II is te zien. Geclassificeerd als historisch monument in 1875, mist de kerk getransepte en zijkapellen, gesymboliseerd door standbeelden van lokale heiligen zoals Marcauf en Thérèse de Lisieux. De architectuur weerspiegelt de maritieme geschiedenis van Honfleur en de vindingrijkheid van Normandische timmerlieden.

Externe links