Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Colombe in Hattstatt, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1984, is een van de oudste in de Elzas. Het drieschipschip, gedateerd de 2e helft van de 11e eeuw, werd aanvankelijk bedekt met onafhankelijke daken, later vervangen door een enkel dak. De hoge, ommuurde en vrije ramen laten het licht niet langer passeren. De westelijke klokkentoren, toegevoegd in de 12e eeuw, heeft blinde bogen in volledige cirkel vergelijkbaar met die van de abdij van Marbach. De gewelfde wieg begane grond en bovenverdiepingen, gerenoveerd in 1771 en 1882, illustreren de opeenvolgende transformaties van het gebouw.

Het romaanse koor werd rond de 15e eeuw vervangen door een gotisch koor, gekenmerkt door dubbele bogen van kernkoppen en gotische ramen. Een inscriptie vermeldt een dame Fridela, die een steen uit de Levensboom op onbepaalde termijn in de kerk heeft gegraveerd. Het wapen van Henri de Hattstatt (gestorven 1500) en zijn vrouw Catherine de Stauffenberg (overleden 1531), gegraveerd op een zijdeur, suggereren werk aan het einde van de 15e eeuw. Grote renovaties vonden plaats in 1719-1721, waaronder een bezaaid plafond dat werd gefinancierd door Jean Daheville, aanklager bij de Conseil Souverain d'Alsace.

De asymmetrische onderkant (die van het noorden inclusief de klokkentoren) en de gebroken bogen van de transepten getuigen van middeleeuwse veranderingen. De zuidelijke sacristie, gewelfd met richels, herbergt een stenen gootsteen met externe stroom. Na grote veranderingen in de 18e en 19e eeuw (overhang van de klokkentoren, toevoeging van een neo-Renaissance pijl), begon een wereldwijde restauratie in 1987. Hoewel diep getransformeerd, behoudt de kerk zeldzame romaanse en gotische elementen in de Elzas, die bijna duizend jaar architecturale en religieuze geschiedenis weerspiegelen.

Het gebouw bevindt zich op 11 rue du Bourgrain in Hattstatt (Haut-Rhin). De klokkentoren, die steen en klokken met geërodeerde kubieke hoofdsteden vermengt, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van stilistische evolutie. De ongerepte schilden op de kluissleutels en Gotische ramen netwerken (behalve in de abside) markeren zijn middeleeuwse erfgoed. De inscriptie in de titel van historische monumenten in 1984 beschermt dit erfgoed, symbool van de Elzas vroomheid en vakmanschap door de eeuwen heen.

Externe links