Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Croix, ook wel Santa Croce of Santa Crò genoemd, is een symbolisch katholiek gebouw in Bastia, gelegen in de historische wijk van de Citadel in boven Corsica. Het is het meest bezochte monument van de stad, bekend om zijn weelderige decor in de genoese barocchetto stijl (rococo), gekenmerkt door gouden stucwerk over gewelven en muren. Het huisvest het Crucifix des Miracles (of Christus Zwart), een object van jaarlijkse toewijding op 3 mei volgens een traditie die teruggaat tot de legendarische ontdekking op zee in 1428 door vissers.

De confraterniteit van Sainte-Croix, opgericht in de 15e eeuw, is de oorsprong van het gebouw. Ze leidde ooit een ziekenhuis naast de armen en zieken, nu veranderd in een residentie. De eerste kapel, gebouwd in 1542 op het land verbonden met de Basiliek van Sint Johannes van Lateranen in Rome, werd vervangen door het huidige oratorium in 1600. De kerk werd geclassificeerd als historisch monument in 1931, na gedeeltelijke vernietiging tijdens de Engelse bombardementen van 1745. Het interieur, gemaakt tussen 1758 en 1775 door Corsicaanse ambachtslieden en liguren (waaronder Tomaso Mencacci en Matteo Vacca), combineert bloemenmotieven, schelpen en gouden bloemenslingers.

De zuidelijke gevel, nuchter, draagt Latijnse inscripties die de link met de Lateraanse kerk markeren. Binnen, het barokke hoge altaar (18de eeuw) en een schilderij van Giovanni Bilivert (1633) naast een kluis geschilderd door Saverio Farinole, lid van de broederschap. De kapel van de Zwarte Christus behoudt een Renaissance plafond, terwijl het hof, ooit bezet door een rots, werd geplaveid in 1818 met kaap Corse kiezels, volgens een genoese traditie.

De kerk illustreert het Genoese erfgoed van Bastia, tussen Romeinse religieuze invloed (via de Lateranen) en lokale ambachten. De barocchettostijl, zeldzaam op Corsica, weerspiegelt culturele uitwisselingen met Genua en Toscane. De jaarlijkse viering van de Cristu Negru bestendigt een collectieve identiteit die geloof, maritieme geschiedenis en verzet combineert, in een stad die lang gedeeld wordt tussen Terra Nova (hoge stad) en Terra Vechja (lage stad).

Externe links