Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Jeanne-d'Arc de Gien volgt twee eerdere gebouwen op. De koninklijke collegialiteit Saint-Étienne, gebouwd in gotische flamboyant door Anne de Beaujeu, werd ingehuldigd in 1514. Zijn klokkentoren, waarschijnlijk eerder, is een van de weinige overblijfselen van deze periode. De kerk werd beschadigd tijdens de Revolutie en in 1828 verlaten. Het werd in 1832 vervangen door de Sint-Pieterskerk, ontworpen door architect François Pagot, die een tragisch lot leed: gebombardeerd op 15 juni 1940, de bovenste delen stortten in na een brand in de nacht van 21-22 juni.

De wederopbouw van de huidige kerk, gewijd aan Sainte-Jeanne-d'Arc, werd toevertrouwd aan de architecten Paul en Jean Gélis. Op 28 maart 1954 wordt het gehuldigd door zijn bakstenen grillen en zijn rijke interieurdecoratie: terracottahoofdsteden (Henri Navarra voor het schip, Georges Muguet voor de onderkant), glas-in-lood ramen getekend Max Ingrand, François Bertrand en M. Herzelle, en glasplaten ontworpen door Ingrand. De orgels, ontworpen door Paul Gélis, werden gemaakt door de factor Roethinger, terwijl de vijf klokken werden gesmolten door de Bollée nederzetting.

De klokkentoren van de oude Sint-Pieterskerk, gespaard door de bombardementen, is sinds 1940 en 1944 ingeschreven in de historische monumenten. De hele nieuwe kerk (buiten de klokkentoren) werd op 7 september 2001 ingeschreven. Dit monument illustreert dus een superpositie van perioden, van de Middeleeuwen tot de twintigste eeuw, gekenmerkt door verwoestingen en architectonische renaissances.

Externe links