Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Madeleine kerk, gelegen in de wijk Battant van Besançon, is een klassieke hal kerk gebouwd tussen 1746 en 1766 door architect Nicolas Nicole. Het vervangt een voormalige gotische collegiaal opgericht in 1063 door bisschop Hugues I van Salins, op de site van een crypte gewijd aan Saint Lin, de eerste bisschop van Besançon (III/IVe eeuw). Het huidige gebouw, 66 meter lang, onderscheidt zich door zijn driedubbele schip, zijn zijkapellen en zijn dak in geschilderde tegels van Bourgondië. In 1930 werd een historisch monument opgericht, waarin een orgel en een museum zijn ondergebracht gewijd aan de wijn- en religieuze geschiedenis van de wijk.

In de 18e eeuw werd de kerk verrijkt met opmerkelijke elementen: een zonnemeridiaan ontworpen door Jean-Louis Bisot, 16e en 17e eeuwse beelden, en schilderijen van Vlaamse en Comtoise scholen. Tussen 1828 en 1830, werden twee torens toegevoegd, waaronder de ene behuizing de Jacquemard, een automatische beiaardier symbool van de stad. Deze hout- en metaalfiguur van 1,80 m meet al sinds minstens de 15e eeuw, met restauraties gedocumenteerd in 1622, 1752, en regelmatig tot 1997. De Bisontins noemen het "de Jacquemard" en vieren haar restauraties door feestelijke processies.

Het interieur van de kerk behoudt rijke meubels ondanks revolutionaire plundering (1793-1795), toen het gebouw diende als een foerageerwinkel. Er is een hoog altaar van 1834, een achttiende-eeuwse preekstoel uit de Abdij van St Paul, en sculpturen zoals de kruisweg van Auguste Clésinger. Het grote orgel, van Claude-Ignace Callinet, gerestaureerd door Jean Deloye en Alain Sals, is sinds 1976 geclassificeerd. De kerk herbergt ook een museum dat het leven van de Battantse wijk, een voormalig fief van bisontin wijnmakers, en zijn religieuze geschiedenis opzoekt.

De klassieke gevel, geïnspireerd door de tempel van Salomo, draagt een Latijnse inscriptie: "Cor meum ibi cuntis diebus" ("Je hebt er altijd mijn ogen en mijn hart"), genomen uit het Eerste Boek der Koningen. Deze plaats van aanbidding, toevertrouwd aan de Broederschap van Petrus, blijft een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van Besançon, waarbij middeleeuwse, barokke en lokale tradities worden vermengd.

De iconische figuur Jacquemard belichaamt de gehechtheid van de inwoners aan hun erfgoed. De restauraties, vaak betwist (zoals in 1828, waar de traditionele rode, gele en zwarte kleuren tijdelijk werden vervangen), zijn de gelegenheid van populaire festivals. De huidige automata, de 4e sinds de 15e eeuw, bestendigt een unieke traditie in Franche-Comté, gekoppeld aan de identiteit van de Battantse wijk en haar Bousbots (naam van de inwoners).

Externe links