Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marie-Madeleine in Neuilly-en-Donjon, gelegen in de Basses Marches du Bourbonnais (Allier, Auvergne-Rhône-Alpes), is een 11e eeuws romaanse gebouw, hoewel de eerste schriftelijke vermelding dateert uit een folie van het bisdom Autun vóór 1312. Het was afhankelijk van de priorij van Marcigny (Saône-et-Loire), wat een stichting of reconstructie in de 12e eeuw suggereert, omdat het afwezig was van Marcigny's oudere cartulaire. De eenvoudige architectuur, in zandsteen en micro-graniet, omvat een unieke rechthoekige schip, een gewelfde apse in cul-de-four, en een klokkentoren in een gebouw. Het westelijke portaal, met zeldzame finesse in de regio, is gedecoreerd met een tympanum dat Epiphany en een achterwerk illustreert de val van Adam en Eva en het avondmaal, samengevoegd met een scène van de Madeleine die de voeten van Christus wast.

De kerk werd in 1944 geregeerd door een historisch monument en profiteerde van grote restauraties tussen 2008 en 2010. Het werk betrof het dak, het frame, de westelijke gevel en de poort. Binnen, het schip, aanvankelijk gewelfd met gips in de 19e eeuw ten koste van Romaanse ramen (vervangen door grotere baaien), herwon zijn schijnbare structuur. Historische hoofdsteden, zoals die van Daniel in de leeuwenkuil of een wonder van St.Madeleine, evenals het tympanum, getuigen van een rijke iconografie, waarbij bijbelse verhalen en eschatologische symbolen worden gemengd. Een vorm van het tympanum en de latel, gemaakt in 1955 door Georges Latapi, wordt bewaard in de Stad van Architectuur en Erfgoed.

Het gebouw illustreert de clinisische invloed in de Brionnais, terwijl het lokale eigenaardigheden presenteert, zoals het ontbreken van lage zijden of het gebruik van grondstoffen (onregelmatige zandstenen). Zijn tympanum, dat de aanbidding van de Magi, de onvolledige tetramorf en engelen combineert met het olifant, biedt een theologische synthese van de geschiedenis van de redding, van de Incarnatie tot de Parousia. Gevleugelde dieren (leeuw en stier) onder de voeten van de Magi kunnen verwijzen naar de profetie van Jesaja of Pseudo-Matthew, terwijl de Madeleine, patroonheilige van de kerk, wordt voorgesteld als een model van verlossing. Deze elementen onderstrepen de educatieve en spirituele rol van de Romaanse kunst op het middeleeuwse platteland.

De locatie van de kerk, op de top van een heuvel waaromheen het dorp zich ontwikkelde, weerspiegelt het centrale belang in het gemeenschapsleven. Vóór de recente restauraties had het gebouw in de 19e eeuw wijzigingen ondergaan, zoals de onderdrukking van romaanse ramen, die gedeeltelijk het oorspronkelijke karakter hadden veranderd. Vandaag de dag blijft het een opmerkelijke getuigenis van de landelijke religieuze architectuur van de Middeleeuwen, bewaard gebleven dankzij haar ranking en lokale en internationale initiatieven.

Externe links