Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marie-Madeleine des Chartreux, gelegen in het 4e arrondissement van Marseille, was aanvankelijk de kapel van een klooster van de Orde van Chartreux, opgericht in 1633. Dit klooster, opgericht op initiatief van de Chartreux de Villeneuve-lès-Avignon en met de steun van de lokale autoriteiten, waaronder de eerste consul van Marseille en de bisschop van Loménie, werd gevestigd in een rustige plaats bij de beek Jarret. De eerste steen werd gelegd op 8 september 1633 door Marshal Vitry, gouverneur van de Provence, en Lodewijk XIV plaatste het klooster onder zijn bescherming in 1656. De geschenken van aristocratische families, zoals die van Antoine de Valbelle of Gaspard de Foresta, stonden het bouwen van de eerste cellen en het kleine klooster toe, gezegend in 1652.

De bouw van de kerk, ontworpen door dom Jean-Baptiste Berger, een getalenteerde voor- en architect, begon in 1680 maar werd pas voltooid in 1702 vanwege financiële moeilijkheden. Dom Berger, een belangrijk figuur van de orde, begeleidde een ambitieus project met een monumentaal schip en een onafgemaakte koepel. De piek van het klooster, aan het eind van de zeventiende eeuw, werd gevolgd door de ontbinding in 1789 tijdens de Revolutie. Het pand werd in beslag genomen en verkocht, met uitzondering van de kerk, die werd parochie in 1803. De Chartreux, verspreid, leefde ondergronds, zoals dom Joseph de Martinet, de laatste zwarte priester van Marseille, stierf in 1795 en begraven in de kerk in 1856.

In de 19e eeuw onderging de kerk, te klein voor een groeiende bevolking, aanpassingen, waaronder de opening van arcades tussen het schip en de zekerheden in 1860. Michel Serre's schilderij, het enige overblijfsel van de 35 doeken van het klooster, Apotheose van Maria Magdalena, werd hervestigd in 1833. Het gebouw, gekenmerkt door een brand in 1906 die het Daublaine & Callinet-orgel vernietigde, werd uitgerust met een nieuw Mutin-orgel in 1912, nog steeds op zijn plaats. In 1956 moderniseerde een heilig kunstprogramma zijn decoratie, met ramen van Max Ingrand en beelden van Louis Botinelly en Alfred Lang.

De Chartreuxkerk werd in 2025 een historisch monument en onderscheidt zich door zijn 31 meter lange ionische gevel, zijn acht-kolomse peristijl en zijn rijk versierde interieur, waaronder een Vlaamse stoel van de gebroeders Goyer (1862) en een hoog altaar dat sinds 2002 geclassificeerd is. De wijk Chartreux, die zijn naam ontleent aan het klooster, behoudt ook het oude hotelhuis omgetoverd tot een pastorie. Vandaag de dag blijft de kerk een belangrijke getuigenis van de 17de eeuwse religieuze architectuur van Marseille, die Cartusiaanse erfgoed en parochie aanpassingen combineert.

Externe links