Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Valérie, ook wel de Moutier kerk genoemd, werd gebouwd in de 12e eeuw als een klooster kerk afhankelijk van de abdij van Sainte-Valérie de Chambon-sur-Voueize. Opgericht tussen 1121 en 1125 door de lokale heren (Felletin, Saint-Julien, Aubusson, Chambon) en ondersteund door de Graven van La Marche, herbergde het een kloostergemeenschap onder het gezag van een voorafgaande. Uit deze romaanse periode blijft het diepe koor, de zuidelijke arm van de transept met zijn halfronde apsidiool, en drie pilaren van het kruis. Uitgravingen suggereren dat het een ouder gebouw vervangt.

In 1451, een ramp (brand of instorting) gedeeltelijk verwoestte de kerk. De reconstructie werd gestart in 1454 onder de impuls van Prior Jean Mourin d'Arfeuille, met de uitbreiding van het schip westwaarts en de bouw van een flamboyante gotische klokkentoren tussen 1454 en 1477. Deze klokkentoren, de laatste van de grote Limous klokkentorens, wordt onderscheiden door zijn drie verdiepingen in retraite, zijn standbeelden van heiligen, en zijn decoratie van lelie bloemen. Het schip, met een enkel schip, was uitgerust met gewelfde zijkapellen, terwijl de noordarm van de transept een kluis van kernkoppen ontving.

De Benedictijner monniken verlieten het heiligdom in 1581, waarschijnlijk na de protestantse bezetting van Felletin (1576 De kerk werd toen een parochiekerk, maar het onderhoud ervan was het onderwerp van spanningen met de rivaliserende parochie van Beaumont, ondanks een concordat getekend in 1602. In de 17e eeuw werden interieurreparaties uitgevoerd, zoals de installatie van het hoogaltaar dat in 1673 door François Duhamel werd gekerfd met een Maagd met het Kind en standbeelden van Sint-Anne en Sint-Barbe. Het altaarstuk van de zuidelijke arm, overgebracht in 1886, komt uit de kapel van Sainte-Croix des Penitents Noirs.

In de 18e eeuw verslechterde de staat van het gebouw sterk: de bisschop van Limoges, Louis Charles du Plessis d'Argentré, verbood het in 1776. Het werk begon in 1782 en in 1791 werd het de belangrijkste kerk van Felletin bij koninklijk besluit. In de 19e en 20e eeuw profiteerde het van grote restauraties, met name in 1834 (reparatie van de koepel na een brand), tussen 1866 en 1872 (werk uitgevoerd door architect Élie Pauly) en van 1991 tot 1998 (architecturale restauratie en verplaatsbaar gebouw).

De kerk bewaart opmerkelijke elementen zoals de muurschilderingen die in 1991 zijn herontdekt (die Saint Laurent en Saint Martin vertegenwoordigen), de 19e eeuwse kraampjes en de kapel van Lissiers, gedecoreerd door lokale wevers. De klokkentoren, met zijn waterspuwers en zijn standbeelden onder dais, illustreert de flamboyante limousine gotische kunst, terwijl de platte bed en de apsidiolen herinneren aan de Romaanse oorsprong. De site, eigendom van de gemeente, getuigt van de religieuze en sociale geschiedenis van Felletin, gekenmerkt door rivaliteit tussen middeleeuwse steden en post-Revolutionaire transformaties.

Externe links