Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saints-Philippe-et-Jacques van Obermorschwihr stijgt op de site van een 10e eeuwse kapel gewijd aan St James. In de 12e eeuw werd een Romaanse toren toegevoegd, waarin het koor van de eerste kerk werd ondergebracht, terwijl het onderste deel van de klokkentoren en de doop uit dezelfde periode dateert. Grote transformaties vonden plaats in 1444, 1718 en 1813, waaronder de toevoeging van een halfbekleed klokkentoren in 1720, een karakteristiek zeldzaam in de Elzas.

Aan het begin van de 19e eeuw, onder de impuls van Canon Fels, werd de kerk uitgebreid met de bouw van de huidige transept en koor om de 460 parochianen tegemoet te komen. Fels heeft dit werk gedeeltelijk gefinancierd, wat vanwege de geringe omvang van het gebouw noodzakelijk werd geacht. Het in 1976 en 1979 gerestaureerde gebouw werd in 1996 uitgeroepen tot historische monumenten. Zijn hoge altaar, gewijd aan de heiligen Filippus en Jakobus, en zijn glas-in-lood ramen die bijbelse scènes illustreren getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed.

Interieurarchitectuur omvat symbolische elementen, zoals de sculpturen van de ambons die de vruchten van de aarde (menselijke arbeid) en de adelaar (Geest van God) vertegenwoordigen. Een gerestaureerd 18e-eeuws schilderij eert Saint Leo, de enige Elzas paus. Het orgel, van François Callinet, en de laterale altaren, inclusief die van de Maagd, overtroffen door een Onbevlekte Ontvangenis, completeren dit ensemble. Aan de noordkant van het transept bevindt zich een schilderij van St.Erasmus, de tweede beschermheilige van de parochie, omringd door episcopale en martyrologische eigenschappen.

De exacte locatie van de kerk, in Place de la République (voorheen Rue de la République), en zijn status als gemeenschappelijk eigendom onderstreept zijn verankering in het lokale leven. Zijn inscriptie als historisch monument beschermt een erfgoed dat romaanse, gotische en barokke stijlen combineert, en weerspiegelt de architectonische en spirituele evoluties van Elzas gedurende bijna negen eeuwen.

Externe links