Oprichting van de parochie 1684 (≈ 1684)
Segregatie van de Anses-d.
1766
Vernietiging van orkaan
Vernietiging van orkaan 1766 (≈ 1766)
Kerk volledig vernietigd, herbouwd in 1778.
1817
Destructieve cycloon
Destructieve cycloon 1817 (≈ 1817)
Nieuwe vernietiging, moeilijke wederopbouw tot 1829.
26 décembre 1829
Toewijding van de huidige kerk
Toewijding van de huidige kerk 26 décembre 1829 (≈ 1829)
Barokke stijl, unieke schip gefinancierd door slavernij belasting.
1860
Uitbreiding
Uitbreiding 1860 (≈ 1860)
Toevoeging van zekerheden en herontwerp van buitenmuren.
1871
Renovatie gevel en klokkentoren
Renovatie gevel en klokkentoren 1871 (≈ 1871)
Esthetisch en structureel werk.
28 décembre 1979
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 28 décembre 1979 (≈ 1979)
Officiële bescherming van het gebouw.
1983
Structurele restauratie en klokkentoren
Structurele restauratie en klokkentoren 1983 (≈ 1983)
De tussenkomst van de metgezellen van de plicht.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (cad. L 97): inschrijving bij decreet van 28 december 1979
Kerncijfers
Père David - Curé en historicus
Vond de doopvonten van de zeventiende eeuw.
Compagnons du devoir - Restoratieve ambachtslieden
Recast frame en klokkentoren in 1983.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Thomas du Diamant, gelegen in Martinique, vond zijn oorsprong in de 17e eeuw, toen de parochie van Diamant scheidde van de parochie van Anses d'Arlet in 1684. Daar werd een eerste heiligdom gebouwd, gefinancierd door de inwoners en de koning. Het gebouw, eenvoudig en zonder klokkentoren, onderging grote reparaties, zoals de invoer van 1800 tegels uit de Provence in 1700 voor de grond. Zijn kwetsbaarheid bij het weer werd onthuld in 1766, toen een orkaan het volledig vernietigde.
De kerk werd herbouwd in 1778 met de toevoeging van een klokkentoren, de kerk werd opnieuw verpletterd door een cycloon in 1817. De wederopbouw, vertraagd door conflicten tussen inwoners en apostolische prefect, wordt uiteindelijk gefinancierd door een belasting die gekoppeld is aan het aantal slaven dat bezeten is. Het huidige barokke een-nave gebouw werd gewijd in 1829. Vergroot in 1860 met onderpand en meerdere malen gerenoveerd (gevel in 1871, klokkentoren in 1983), werd ingeschreven in historische monumenten in 1979.
De exterieur architectuur mengt Toscaanse pilasters, driehoekige pediment en barokke volutes, terwijl het interieur een boot frame herbouwt door de metgezellen van dienst. Het marmeren altaar, gedateerd 1770, en de 17e eeuwse monolithische dooplettertypen getuigen van zijn koloniale erfgoed. De houten klokkentoren, typisch voor West-Indië, domineert het geheel en herinnert aan de klimaat- en menselijke uitdagingen die zijn geschiedenis markeerden.
De ligging van de kerk, in het centrum van het dorp en parallel aan de zee (kadastersectie L, perceel 97), weerspiegelt haar centrale rol in het gemeenschapsleven. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten benadrukt zijn erfgoed waarde, gekoppeld aan de religieuze en sociale geschiedenis van Martinique, gekenmerkt door slavernij en natuurlijke gevaren.
De bronnen vermelden ook beschermde elementen (Decree van 1979) en een specifiek adres: 44 Rue à Tertulien Duville, au Diamant. De huidige toestand is het resultaat van opeenvolgende restauraties, waaronder die van 1983, waarbij een unieke mix van Europese en Creoolse invloeden behouden blijft.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen