Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige ijzermijn van Bassompierre, gelegen in Aumetz, werd in 1897 gegraven en in 1900 geopend door het Duits-Belgische bedrijf Aumetz Friede. Het leverde erts aan de Knutange staalfabriek. Deze site illustreert het gouden tijdperk van de mijnbouw in Lotharingen, gekenmerkt door intensieve winningsactiviteiten tussen de late 19e eeuw en de jaren tachtig.

In 1940 werden de oppervlakte-installaties door het Franse leger opgeblazen tijdens de Tweede Wereldoorlog en in 1941 herbouwd. De huidige baan, in metalen mesh, werd opgericht door Klöckner Werke S.A., terwijl een nieuwe biconische trommel extractie machine werd geïnstalleerd. In 1946 werden de wielen vernieuwd en in 1963 werd een gewapend betonnen gebouw gebouwd met een moderne machine. Deze ontwikkelingen weerspiegelen de technologische evolutie van de mijnen in de twintigste eeuw.

De exploitatie werd in 1984 stopgezet, hetgeen het einde betekende van een industrieel tijdperk voor het bekken van Lorrain. Sinds 1989 is de site geïntegreerd in het Lorraine Iron Mine Museum, naast Neufchefchef. De ridderlijkheid en de bouw van de extractiemachine, symbolen van dit erfgoed, werden ingeschreven in de historische monumenten in opdracht van 4 april 1995. Vandaag de dag toont de Aumetz site unieke collecties over mijnbouwtechnieken, waaronder een authentieke extractiemachine en een platform met uitzicht op het Bovenland en de arbeiderssteden.

Het ecomuseum, genaamd Musée de France, heeft tot doel het geheugen van minderjarigen en hun leefomgeving tussen 1820 en de jaren tachtig te bewaren. In Aumetz ontdekken bezoekers de wereld van de mijnbouw explosieven, ondergrondse voeding methoden en smid apparatuur. De ridderlijkheid, culminerend op 35 meter, domineert een landschap gekenmerkt door industriële geschiedenis en de versterkingen van de Maginot lijn, herinnerend aan de dubbele mijnbouw en militaire erfgoed van de regio.

Externe links