Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige dorp Allan, gelegen in de Drôme in Auvergne-Rhône-Alpes, is een middeleeuws dorp sinds 1907. Opgericht in de 12e eeuw, werd het permanent verlengd in de 14e eeuw en werd omgord met vier-deurs muren (La Fontaine, Porte Neuve, Porte de Monjoux, Porte Nord du château). Een kerk gewijd aan Johannes de Doper werd er gebouwd tussen 1601 en 1620, terwijl externe defensieve ontwikkelingen dateren van de 16e tot de 18e eeuw. De hoofdpoort, versierd met het seigneuriale wapenschild, werd opgericht in 1613.

Het dorp was achtereenvolgens eigendom van drie grote families: de Adhémar de Monteil (seigneurs de Montélimar), de Poitiers Valentinois en de Paus Saint-Auban. Deze dynastieën bouwden daar twee kastelen. In de 19e eeuw werd het leven in het dorp onhoudbaar door steile wegen en isolement. In 1830 begonnen de inwoners zich te vestigen in de vlakte, in het nieuwe gehucht "La Begude," verklaarde het enige parochiecentrum in 1857.

In 1878 werden de materialen van het voormalige stadhuis, de kerk van Sint Johannes de Doper en begraafplaatsen geveild. Sinds 1989 is de site geclassificeerd als een historisch monument, en sinds 1988, de Allan vereniging, steen en geheugen werken om het te behouden door werken van clearing, consolidatie van muren en culturele animaties. De ruïnes domineren nog steeds de Rhodanische gang, 6 km ten oosten van Montelimar.

Lokale archieven, zoals Amema en Orband (1990) of Bois en Poinas (1987), documenteren zijn geschiedenis. Het dorp illustreert de achteruitgang van de leefgebieden ten gunste van de vlakten, een symbool van de sociale en economische veranderingen van de 19e eeuw in Drôme. Vandaag de dag trekt de site bezoekers voor haar architectonisch erfgoed en uitzonderlijke panorama.

Externe links