Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Philippe Auguste's behuizing is een stedelijke vesting systeem gebouwd in Parijs vanaf het einde van de 12e eeuw, tijdens de regering van Philippe Auguste. Deze tweede middeleeuwse omheining, waarvan de route nu met precisie bekend is, werd gebouwd om de hoofdstad te beschermen tegen externe aanvallen, vooral die van de Plantagenets, terwijl de koning op weg was naar de derde kruistocht. Het omvatte een oppervlakte van 253 hectare en markeerde een keerpunt in de stedelijke ontwikkeling van Parijs, waardoor de uitbreiding van de centrale districten en de opkomst van de stad als een politiek, cultureel en economisch centrum werd bevorderd.

De bouw begon op de rechteroever tussen 1190 en 1209, gevolgd door de linkeroever tussen 1200 en 1215. De rechterbank, meer blootgesteld aan bedreigingen, kreeg voorrang, terwijl de linkerbank, minder verstedelijkt, later versterkt werd. De behuizing, een totale lengte van 5,385 meter (2.850 m op de rechteroever en 2.535 m op de linkeroever), bestond uit een muur van 6 tot 9 meter hoog, geflankeerd door 73 semi-cylindrische torens en doorboord door 14 hoofddeuren. De financiering, geschat op meer dan 15.000 pond, werd gedeeltelijk verstrekt door de Koninklijke Schatkist en de Parijse bourgeois.

Het speelde een sleutelrol in de bescherming van Parijs en de bevolkingsgroei, waarbij de bevolking in de 14e eeuw steeg tot 250.000. Ondanks de latere bouw van Charles V's behuizing in de 14e eeuw, werd Philippe Auguste's niet onmiddellijk gesloopt. Het werd geleidelijk aangepast aan nieuwe stoeltechnieken, met de toevoeging van sloten en barbakken. Vanaf de 16e eeuw werden de deuren echter gesloopt en verkocht, wat leidde tot de geleidelijke ontmanteling van de muur. Vandaag de dag zijn er slechts verspreide resten, zoals die zichtbaar zijn op de 15 rue de l'Ave-Maria in het 4e arrondissement, getuigen van zijn bestaan.

De indeling van de behuizing liet een blijvende indruk achter op het plan van Parijs. Op de rechteroever volgen straten zoals de rue Jean-Jacques-Rousseau of de rue des Jardins-Saint-Paul zijn oude route, terwijl op de linkeroever straten zoals de Fossés-Saint-Bernard of Monsieur-le-Prince langs de oude sloten worden getraceerd. De omheining omvatte ook rivierdefensieve elementen, zoals torens die de navigatie op de Seine regelen (afslag van de hoek, toren van Nesle, toren Barbeau, toren van de Bernardins), verbonden door kettingen om de doorgang van de boten te blokkeren.

Onder de overblijfselen nog zichtbaar, sommige zijn geclassificeerd als historische monumenten sinds 1889. Het 60 meter lange gedeelte van de rue des Jardins-Saint-Paul, inclusief een toren genaamd de Montgommery Tower, of blijft in de kelders van de Rue de Sévigné of in de Karel de Grote High School. Andere indirecte sporen blijven over, zoals smalle gebouwen of straatuitlijningen die de oude route onthullen. Deze relikwieën bieden een waardevol inzicht in het middeleeuwse Parijse urbanisme en de evolutie ervan door de eeuwen heen.

Externe links