Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montfort, gelegen in Remilly Les Marais in het Engelse Kanaal, is een voormalig kasteel gebouwd in de late 15e eeuw, waarschijnlijk na de Honderdjarige Oorlog. Het is een van de laatste defensieve gebouwen gebouwd in dit gebied. Hoewel de oorsprong ervan terug kan gaan naar een familie van Montfort, lokale heren in de Middeleeuwen, bevestigt geen enkel bewijs deze hypothese. De site was aanvankelijk een fief van de eer van de Hommet, bevestigd uit de 13e eeuw, maar het huidige kasteel werd voornamelijk gevormd door de familie Marquetel de Montfort uit 1522.

De familie Marquetel de Montfort, geanobliateerd in 1478, verwierf in 1522 het Fief de Mons in Remily-sur-Lozon en bouwde daar een nieuw kasteel, dat middeleeuwse elementen (torens, scauguettes) en renaissance innovaties (vensters) mixte. Dit kasteel bereikte zijn hoogtepunt in de 17e eeuw, maar daalde na de dood van de laatste erfgenaam, Laurent-Félix de Marquetel, in 1755. De inventaris na zijn dood onthult ongebruikelijke details, zoals de afwezigheid van schoenen, suggereren een ziekte (druppel). Het landgoed, reeds gedegradeerd, komt dan in handen van de familie Lampere, die een restauratie overweegt zonder het te beseffen.

In de 19e eeuw werd het kasteel gedeeltelijk ontmanteld: de stenen dienden als steengroeve, en rond 1840 werd een huis samengevoegd met de poort. In 1900 bleef alleen het land van de bewaker over. Gered van de vernietiging tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de site gekocht in 1980 door de vereniging Les Amis du Château de Montfort, die grote restauratiewerkzaamheden verrichtte. Vandaag de dag worden de poort, de burgers en het wachthuis gerestaureerd, terwijl een derde van de seigneuriale gebouwen in ruïnes blijft, bewaard in de staat.

Het kasteel van Montfort is sinds 1978 een historisch monument. Een lokale legende roept een drie kilometer ondergrondse verbinding op met de Butte Saint-Clair, die een schat beschermt. Echter, de moerasachtige positie van het kasteel en het gebrek aan bewijs maken deze geschiedenis onwaarschijnlijk. De huidige overblijfselen omvatten een Renaissance huis omlijst door middeleeuwse torens, een scauguette, een 15e eeuwse duivenboom, en een porterie en commons toegankelijk voor het publiek.

Architectuur illustreert het kasteel een stilistische transitie: zijn algemene verschijning blijft middeleeuws (hoffelijk, peperachtig), maar de grote deur ramen kondigen Louis XIII kastelen. Het bezoek van de buitenstaanders is het hele jaar gratis, met zomeractiviteiten. De site, beheerd door Saint-Lô Agglo, getuigt van zowel Norman seigneuriële geschiedenis als hedendaagse inspanningen om het erfgoed te behouden.

Externe links