Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De beschilderde kelders zijn een verzameling galeries gegraven in de kalksteen heuvel van Chinon, in het departement Indre-et-Loire. Deze kelders, bediend tussen de 12e en 15e eeuw, op voorwaarde dat de witte of gele tuft gebruikt om Chinon Castle en de stadsmuren te bouwen. De site strekt zich uit onder Fort Saint-Georges en getuigt van middeleeuwse winningsactiviteiten, die essentieel zijn voor lokale stedenbouw.

De ingang van de kelders wordt gekenmerkt door een 15e of 16e eeuwse deur, versierd met een gebroken boog en versterkt door pilaren. Binnen vormen de galerijen een doolhof van gangen en hallen, overblijfselen van winningsgebieden. Stalactieten en calcietafzettingen getint met limoniet door het slijmende water kenmerken delen van de site. De naam "geschilderde kelders" komt van ontbrekende fresco's, genoemd door François Rabelais in zijn Vijfde Boek (hoofdstuk XXXV), die Bacchische scènes beschreven.

De site wordt genoemd in de Pantagruel de Rabelais, bevestigend het gebruik als wijnkelder uit het einde van de 15e eeuw. De ingang werd op 19 april 1932 als historisch monument vermeld. In de 21e eeuw herbergen de kelders de hoofdstukken van de Confrérie des bons entoneurs rabelaisiens, eigenaar van het pand, waardoor een verband wordt gelegd tussen troglodytisch erfgoed en lokale cultuur.

De geschilderde kelders illustreren ook de evolutie van extractietechnieken in Touraine, waar Tuffeau een belangrijke bron van regionale architectuur was. Dankzij hun conservering kunnen we de middeleeuwse steensnijdende methoden bestuderen en de aanpassing van steengroeven aan opslagruimten, met name voor wijn, een historische economische activiteit van de regio.

Externe links