Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre Dame kathedraal van Straatsburg, gebouwd vanaf 1015 op de resten van een vorige kathedraal, werd tussen 1220 en 1365 in gotische stijl herbouwd onder impuls van de vrije keizerlijke stad Straatsburg, een rijke handelsrepubliek. De unieke klokkentoren, getopt door een pijl toegevoegd in 1439, pieken op 142 meter, waardoor het het hoogste gebouw in de wereld tussen 1647 en 1874. Het belichaamt zowel een religieus symbool, met zijn toewijding aan de Maagd Maria, als een politiek embleem, dat de onafhankelijkheid van Straatsburg van zijn bisschop weerspiegelt.

Het gebouw van de kathedraal beslaat eeuwen, gekenmerkt door grote stilistische overgangen. Opgericht in romaanse stijl onder bisschop Werner (1015 Het westelijk massief, dat in 1277, en de pijl, voltooid in 1439 door Ulrich d'Ensingen en Jean Hültz, illustreert deze evolutie. De kathedraal blijft ingebed in de middeleeuwse stedelijke omgeving, zonder moderne klaring, waardoor de historische integratie behouden blijft.

Door de eeuwen heen leed de kathedraal aan religieuze en politieke omwentelingen. Ze werd protestant in 1527 en werd gedeeltelijk hersteld naar haar katholieke cultus na de Franse annexatie van 1681, met barokke toevoegingen als koninklijke baldachin. De Franse Revolutie veranderde het in de Tempel van Reden (1793), met een reusachtige frygische hoed styling zijn pijl tot 1802. De conflicten van de 19e en 20e eeuw (zetel van 1870, bombardementen van 1944) beschadigden het gebouw, waarvoor opeenvolgende restauraties nodig waren, waaronder die van de pijl en glas-in-loodramen.

De architectuur van de kathedraal combineert innovatie en symboliek. Zijn gevel, versierd met drie uitgehouwen poorten (Life of Christ, Childhood of Christ, Last Oordeel), en zijn roos van 13,6 meter in diameter, getuigen van een uitzonderlijke technische beheersing. Binnen, de pilaar van de Engelen (XIII eeuw), de middeleeuwse glas-in-lood ramen, en de astronomische klok (XVI eeuw) De pijl, ontworpen als symbool van de republiek Straatsburg, domineert de vlakte van de Elzas en blijft zichtbaar vanaf de Vogezen.

De kathedraal herbergt opmerkelijke liturgische meubels, waaronder de kraampjes van het koor (1692), de flamboyante gotische preekstoel van Hans Hammer (1485) en de heptagonale doopvonten (1453) die de fysieke en geestelijke dimensies van de mens symboliseren. De orgels, waaronder het grote orgel Silbermann (1716) herbouwd in de 20e eeuw, en de 17e eeuwse wandtapijten (leven van de Maagd) verrijken zijn erfgoed. Onder leiding van de Notre Dame Works Foundation sinds 1224 blijft het een actieve plaats van eredienst, die jaarlijks 4 miljoen bezoekers verwelkomt.

Een symbool van Frans-Duitse spanningen, de kathedraal is geinstrumentaliseerd als een nationaal embleem door beide landen. Na 1870 maakte de Franse propaganda er een martelaar van "Prussische barbaarsheid," terwijl Duitsland het voorstelde als een meesterwerk van "Germaans genie." In 1944 vrijgelaten door de troepen van generaal Leclerc, is zijn pijl opnieuw versierd met de tricolor vlag, die zijn status als monument van verzoening en collectieve herinnering verzegelt.

Externe links