Legendarische stichting 769 (≈ 769)
Stichting toegeschreven aan Karel de Grote, relikwieën van Saint Sicaire.
848 et 857
Normandische vernietiging
Normandische vernietiging 848 et 857 (≈ 857)
Abbaye verpletterd door de Vikingen.
XIe siècle
Bouw van de klokkentoren
Bouw van de klokkentoren XIe siècle (≈ 1150)
De oudste campanile in Frankrijk.
XIVe siècle
Het klooster herbouwen
Het klooster herbouwen XIVe siècle (≈ 1450)
Na de Honderdjarige Oorlog.
1504
Begin van Commende
Begin van Commende 1504 (≈ 1504)
Amanieu d'Albret eerste abt rubrataire.
1840
Eerste MH-ranking
Eerste MH-ranking 1840 (≈ 1840)
Beschermde abdijkerk.
1862
Overname door de gemeente
Overname door de gemeente 1862 (≈ 1862)
Word stadhuis en openbare ruimtes.
2025
Uitgebreide bescherming
Uitgebreide bescherming 2025 (≈ 2025)
Classificatie van het gehele abbatiale domein.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Abbatiale kerk: rangschikking naar lijst van 1840; Het paviljoen van het Corps de Garde en de ronde toren afhankelijk van de voormalige abdij: classificatie bij decreet van 2 maart 1891; De Renaissance brug van de voormalige abdij: classificatie bij decreet van 13 januari 1912; De drie Renaissance reposes, gelegen in de voormalige abdij: classificatie bij decreet van 13 januari 1912; De volgende delen van de voormalige abdij: De 14e eeuwse klooster en de begane grond kamers met uitzicht op het klooster (sect. gevels en daken, lijsten en trappen van het 17e-eeuwse kloostergebouw (deelnummer 305 van sectie J2): indeling bij decreet van 19 februari 1957; De samenstellende elementen van de voormalige abdij, in zijn geheel, met uitzondering van die welke elders zijn ingedeeld (d.w.z. de abdijkerk, het wachthuispaviljoen, de ronde toren, de drie renaissancebewoners, de bekroning van de brug, de klooster- en aangrenzende kamers, en de gevels, daken, structuur en trap van het kloostergebouw), namelijk van het noorden tot het zuiden: de poort van de hervormde, gelegen op de AD-sectie van de kadaster, buiten de kadasterzone, de pastorie, gelegen op het perceel 12, sectie AE van de kadaster, de interieurs van het kloostergebouw, of het abdijhuis (met uitzondering van de structuren en de grote trap van de achttiende eeuw, reeds geclassificeerd), gelegen op het perceel 13, sectie AE van de kadaster, de achterhof van de kadaster, de achtertuin van de abdijlogis, met zijn verschillende grotten, met inbegrip van die met gekarvede muren, evenals de grotten van de voormalige klif op het niveau van de voormalige abbey, met over de hoogte van
Kerncijfers
Charlemagne - Legendarische oprichter
Aura deponeerde de relikwieën van Saint Sicaire.
Pierre de Bourdeille (abbé de Brantôme) - Merchant Abbé (1558
Memorialist, redde de abdij tijdens de oorlogen.
Amanieu d'Albret - First Merchant Abbé (XVIe)
Herbouwde het abdijhuis en de tuinen.
Pierre de Mareuil - Reformer Abbé (vanaf 1538)
Herstelt monastieke discipline.
Paul Abadie - Architect (11e eeuw)
Restaura en de abdij grondig veranderd.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Pierre de Brantôme Abbey, gelegen in Brantôme in Périgord (Dordogne), is een oude Benedictijnse abdij, opgericht in 769 volgens de traditie van Karel de Grote, die naar verluidt de relikwieën van Saint Sicaire, een kindermartelaar, zou hebben afgezet. Gesloopt door de Normandiërs in de 9e eeuw (in 848 en 857), werd het geleidelijk herbouwd uit de 10e eeuw. De klokkentoren, gedateerd uit de 11e eeuw, wordt beschouwd als de oudste in Frankrijk, terwijl de abdijkerk, herbouwd in de 12e en 13e eeuw, romaanse architectuur illustreert.
De abdij beleefde een periode van welvaart in de 12e en 13e eeuw en werd een podium voor pelgrims naar Compostela. Tijdens de Honderdjarige Oorlog (vooral in 1382 door Raimond II de Montaut) werd het in 1404 gerestaureerd en omgevormd tot een fort door de Engelsen. De abdijkerk werd herbouwd in 1465, en het klooster in 1480. In de 16e eeuw, onder het abdijschap van Pierre de Bourdeille (bekend als Brantôme), bereikte de abdij zijn hoogtepunt, ondanks interne conflicten die verband houden met lof.
In de 17e eeuw werd de abdij verbonden aan de gemeente Saint-Maur, die belangrijke restauratiewerkzaamheden uitvoerde. De monniken herbouwden de kloostergebouwen, waaronder een monumentale trap genaamd "de Vauban," toegeschreven aan een familielid van de ingenieur. De abdij, gesloten voor de Revolutie, werd gemeenschappelijk eigendom in 1862. In de 19e eeuw veranderde architect Paul Abadie, een medewerker van Viollet-le-Duc, de site grondig, verwijderde drie galerijen uit het klooster en opende de abdij van de stad. Tegenwoordig herbergt het het stadhuis, musea en culturele ruimtes.
De abdij onderscheidt zich door zijn troglodytische grotten, gebouwd in de achtste eeuw in de kalksteenklif. Deze ondergrondse ruimtes huisvesten kloostercellen, een molen, een dovecote en een fontein gewijd aan Saint Sicaire, nog steeds vereerd. De "Kroaat van het Laatste Oordeel," versierd met bas-reliëfs van de 15e en 17e eeuw, getuigt van middeleeuwse spiritualiteit. Deze grotten, die gedeeltelijk toegankelijk zijn voor het publiek, werden in 2023 om veiligheidsredenen gesloten en zullen in 2025 worden heropend.
Geklasseerd als een historisch monument in 1840 voor zijn abdijkerk, is de abdij het voorwerp geweest van opeenvolgende beschermingen, die het klooster (XIVe eeuw), de renaissancepaviljoen, de omheinde brug, de rustkamers, en de kloostergebouwen (XVIIe eeuw). In 2025 breidde een inscriptie de bescherming uit naar het hele landgoed, waaronder grotten, tuinen en molen. De abdij blijft een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van de Périgord, gekenmerkt door meer dan duizend jaar geschiedenis.
De belangrijkste abdijen waren Pierre de Bourdeille (1558 Amanieu d'Albret, de eerste abdijcommandant in de 16e eeuw, startte de bouw van het abdijhuis en de tuinen. De abdij, verkocht als nationaal eigendom in 1790, werd omgezet in een college, bedelende depot, en vervolgens een stadhuis, terwijl het behoud van zijn centrale rol in het lokale leven.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen