Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het pensioen Belhomme, gelegen op 157-163 rue de Charonne in Parijs 11e, werd opgericht rond 1765 door Jacques Belhomme, een timmerman omgezet in een betaald welkom voor patiënten met psychische stoornissen of ouderdom. Deze laatsten merkten de rentabiliteit van deze activiteit op nadat hij de zoon van een plaatselijke edelman "beginneling" had opgevoed, en veranderden zijn timmerwerk in een privépensioen voor rijke gezinnen. Philippe Pinel, pionier van de moderne psychiatrie, begon zijn werk over geestesziekten, wat zijn belang in de Franse medische geschiedenis markeerde.

Tijdens de revolutie, na het verstrijken van de wet van verdachten in september 1793 werd het pensioen gevorderd als gevangenis vanwege de overbevolking in Parijs. Jacques Belhomme, profiterend van de situatie, nam rijke gevangenen in beslag Marquises, bankiers, actrices of edelen tegen aanzienlijke steekpenningen. Deze "bevoorrechte" gevangenen woonden bij de oorspronkelijke bewoners, geestesziek. Om zijn capaciteiten uit te breiden huurde Belhomme en kocht vervolgens het nabijgelegen Chabanese hotel, in beslag genomen van een emigrant Marquis, waardoor een fortuin werd opgebouwd onder de Terror.

Onder de beroemde gevangenen in Belhomme bevinden zich de hertogin van Gramont (zus van de hertog van Choiseul), de hertogin van Châtelet (belle-dochter van Émilie du Châtelet), of de boer-generaal Magon de La Balue, die samen met zijn familie zijn fortuin overnam. Het schandaal brak uit in januari 1794: Belhomme werd gearresteerd voor corruptie en veroordeeld, ontsnapte aan de ijzers dankzij de val van Robespierre op de 9 thormidor. De site, gedeeltelijk bewaard gebleven als het Colbertplein, herbergt nu een gemeenschappelijk centrum voor senioren.

Het Chabanais hotel, dat in 1972 werd genoemd als historisch monument, werd in 1972 vernietigd om plaats te maken voor een modern gebouw. Het oorspronkelijke park, gelegen op 157-161 rue de Charonne, blijft als openbare tuin. Het pensioen van Belhomme inspireerde literaire en cinematografische werken, zoals de roman La Maison Belhomme (1984) of de film Caroline Chérie (1951), die haar controversiële erfenis tussen geneeskunde, corruptie en revolutie aantoonde.

Externe links