Voormalige Notre-Dame-de-l'Assomption kathedraal, momenteel Mouille kerk

Musea van Frankrijk

Crédit photo : Anneli Salo - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes

Révolution/Empire

XIXe siècle

Époque contemporaine

1700

1800

1900

2000

1654

Stichting van de Kapel

1667

Vernietiging door bombardementen

1675

Neoklassieke wederopbouw

1850-1856

Vergroting in de kathedraal

8 mai 1902

Vernietiging door uitbarsting

1923-1929

Wederopbouw van gewapend beton

Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk in zijn geheel, met inbegrip van glas-in-lood ramen, het hof en omheining muren (zie A 58): bij beschikking van 16 maart 1995

Kerncijfers

Père Boulogne - Oprichter van het Dominicaanse klooster	Initiator kapel in 1654.
Mgr Étienne-Jean-François Le Herpeur - Eerste bisschop van Saint-Pierre	Gekozen Sint Peter als bisschopszetel in 1851.
Scheffler et Robinet - Militaire ingenieurs	Ontwerp uitbreidingsplannen (1855).
Victor Depaz - Sponsorindustrie	Financiën na 1902 wederopbouw.
Victor Anicet - Martinic artiest	Geïnspireerd door de glas-in-lood ramen uit 2006.

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige kathedraal van Notre-Dame-de-l'Assumption, oorspronkelijk de Mouillekerk, vond zijn oorsprong in 1654 met de bouw van een privékapel door pater Boulogne voor een Dominicaans klooster in Saint-Pierre, Martinique. Vernietigd in 1667 door een Engels bombardement, werd het herbouwd in 1675 dankzij de hulp van zeelieden van de koninklijke vloot en parochianen. In neo-klassieke stijl keurt het een Latijns kruisplan goed met een gewelfd schip ondersteund door houten dorische zuilen. In 1694 werd het de parochiekerk van Notre-Dame-du-Bon-Port, gewijd aan de Maagd van de Marins.

In de 18e eeuw werd de kerk verrijkt met een hoog altaar in wit marmer (1784), dat La Cène en de evangelisten vertegenwoordigde, omlijst door ionische kolommen. In 1816 werd een klokkentoren toegevoegd na een parochie mobilisatie. In 1850 koos bisschop Le Herpeur met de oprichting van het bisdom Martinique Saint-Pierre als tijdelijke bisschopszetel, bij gebrek aan een operationele kathedraal in Fort-de-France. De kerk werd tussen 1855 en 1856 uitgebreid onder leiding van ingenieurs Scheffler en Robinet, ondanks vertragingen als gevolg van structurele instortingen. De neoklassieke gevel werd in 1861 vervangen door een neo-barokke stijl, en de klokkentoren werd voltooid in 1885.

Op 8 mei 1902 vernietigde de uitbarsting van de berg Pelee bijna volledig de kathedraal en doodde honderden gelovigen tijdens de Ascentiemis. Alleen het eerste niveau van de gevel, een verdraaide klok, en het marmeren hoge altaar, gered toen tentoongesteld in het Cluny Museum in Parijs, blijven. De wederopbouw begon in 1923 onder impuls van bisschop Lequien en industrieel Victor Depaz, met behulp van gewapend beton (een eerste in Martinique) terwijl het hergebruik van de originele stenen. Het werk werd voltooid in 1929, met een klokkentoren voltooid in 1950. Het hoogaltaar keerde terug naar Martinique in 1939, maar werd niet hervestigd.

In 1979 werd de klok, bewaard in het Vaticaan, gerepatrieerd en tentoongesteld in het Franck-A.-Perret Museum. Geclassificeerd als een historisch monument in 1995, werd de cocathedraal gerestaureerd uit 2015, onthullend een crypte die de begrafenissen van drie bisschoppen herbergde. In 2006 vervangen nieuwe abstracte glasramen, geïnspireerd door kunstenaar Victor Anicet, gedegradeerde glasramen. Het gebouw, een symbool van veerkracht, werd opnieuw geopend op 2 april 2024 na decennia van bouw.

Het huidige gebouw combineert de overblijfselen van de oorspronkelijke gevel (lagere stenen niveau) met een moderne versterkte betonnen structuur. Het interieur, nuchter, behoudt historische elementen zoals standbeelden van heiligen en een onbruikbaar neogotisch harmonium. De crypte, herontdekt tijdens restauraties, herbergt de graven van de bisschoppen Le Herpeur (overgeplaatst naar Fort-de-France), Porchez en Tanoux. De site, gekoppeld aan de herinnering aan de ramp van 1902, blijft een plaats van bedevaart en herdenking, vooral voor de Maagd van de Mariniers.