Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude Sint-Andreaskerk, nu de kerkhofkapel genoemd, staat in Meistratzheim, in de Nederrijn. De oorsprong ervan dateert uit ten minste het 1e kwart van de 13e eeuw, zoals blijkt uit de resten van de vroege Romaanse kerk: een klokkentoren, een vierkant koor en een gesneden tympanumplaat uit de 2e helft van de 12e eeuw. Deze elementen suggereren een eerdere basis, misschien al in de 11e eeuw, hoewel deze datum onzeker blijft.

Aan het begin van de 18e eeuw onderging het gebouw grote veranderingen. Tussen 1720 en 1722 werd een schip toegevoegd om de kerk te vergroten, terwijl de klokkentoren in 1724 werd verhoogd door steenkleermakers Mathias Solhart en Jean Riederer, zoals blijkt uit een inscriptie. Deze werkcampagne markeert de overgang naar een barokke stijl, vooral zichtbaar in de tabernakel van de achttiende eeuw nog steeds bewaard gebleven. De sacristie, vernietigd rond 1960, en vier begrafenis platen van de achttiende en negentiende eeuw herinneren aan zijn latere gebruik als begrafeniskapel.

Bij decreet van 5 februari 1924 werd een historisch monument opgericht. Tot de beschermde elementen behoren de toren, het koor, zijaltaren en panelen van de orgelstandaard. Het is eigendom van de gemeente en illustreert de Elzasische architectonische evolutie, waarbij Romaanse erfgoed en barokke transformaties worden gemengd.

De huidige locatie, 282 Church Street in Meistratzheim, en de Insee code (67286) plaatsen het in het departement Bas-Rhin, in het Grand East regio. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monument) benadrukken haar erfgoedrol, hoewel de nauwkeurigheid van de locatie wordt beschouwd als slecht (noot 5/10).

Externe links