Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude ijsmolens van Straatsburg, geïnstalleerd op de kanalen van Ill in de karakteristieke wijk Petite France, werden oorspronkelijk gebouwd in de 1e kwart van de 19e eeuw, met grote uitbreidingen aan het einde van dezelfde eeuw en aan het begin van de 20e eeuw. De site, de exploitatie van de hydraulische kracht van de Ill, ooit gehuisvest middeleeuwse molens (aangetoond al in de 12e eeuw), voordat werd omgezet in een kunstmatige koude fabriek door het bedrijf Quiri (nu Axima Koeling). Deze fabrieken produceerden ijsbrood voor de levensmiddelenindustrie in Straatsburg, met behulp van compressoren en turbines aangedreven door hydraulische energie, een baanbrekende technologie op dat moment.

De productie werd op 31 mei 1990 definitief stopgezet, na bijna een eeuw activiteit. Reeds in 1991 werden sommige gebouwen en technische uitrusting (turbines, compressoren, alternatoren) opgenomen in de aanvullende inventaris van de historische monumenten, die vervolgens in 1993 werden geclassificeerd vanwege hun uitzonderlijke erfgoedwaarde. Deze machines, waarvan sommige dateren uit 1897, illustreren de overgang van traditionele molens naar het industriële tijdperk. De site werd omgebouwd tot een vijfsterrenhotel (Le Régent Petite France), met daarin een "klein technisch museum" toegankelijk voor de gasten, dankzij de gezamenlijke actie van lokale verenigingen (Amuss, vrienden van het oude Straatsburg) en erfgoedautoriteiten.

Ice conservation is een zeldzaam voorbeeld van succesvolle rehabilitatie van een industrieel erfgoed, waarbij technische bewaring en economisch hergebruik worden gecombineerd. De indeling omvat 3 Francis turbines (één uit 1897), 4 SO2-compressoren en 2 alternatoren (1897 en 1925), getuigen van 19e-eeuwse koeltechniek. Hoewel de toegang tot het publiek is nu beperkt tot hotelgasten of tijdens Heritage Days, de site blijft een symbool van de Elzas industrieel geheugen, waar traditionele hydraulische kracht en technische innovatie zijn overgestoken.

De geschiedenis van de site weerspiegelt ook de belangen van het museum van industrieel erfgoed. Zoals Marc Laenen tijdens de Interviews du Patrimoine benadrukt, stelt de keuze tussen behoud en overdracht in situ voor ethische en praktische uitdagingen. Hier, de hybride oplossing De oude koelers herinneren dus aan het belang van de Strasburgse molens, actief sinds de Middeleeuwen, en hun transformatie in de loop van industriële revoluties.

Tot slot heeft het project geprofiteerd van een langdurige associatieve verbintenis: sinds de jaren zeventig hebben groepen als de Association des Anciennes Glacières de Strasbourg (Association des Anciennes Glacières de Strasbourg) campagne gevoerd voor het behoud van het terrein, wat resulteerde in de bescherming ervan in 1991-1993. Hun actie heeft ons in staat gesteld om een onbekend deel van het Elzas-erfgoed te documenteren en te behouden, waar we hydraulische geschiedenis, technologische innovatie en werkgeheugen combineren (tot 74 medewerkers tussen 1925 en 1945).

Externe links