Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige slachthuizen van Toulouse werden gebouwd tussen 1827 en 1831 onder leiding van de architect Urban Vitry, reagerend op een gemeentelijke wil om de slachting in de stad te centraliseren en te rationaliseren. Gelegen aan de linkeroever van de Garonne, buiten de wallen, ze geïntegreerd functionele gebouwen (schaders, holen, triperie) georganiseerd rond een centrale binnenplaats, met een sobere bakstenen architectuur. Hun conceptie werd misschien geïnspireerd door de basiliek van Sint-Serninus, die het martelaarschap van Sint-Saturnus oproept, hoewel deze hypothese niet door Vitry wordt bevestigd.

In de 19e en 20e eeuw onderging het complex verschillende veranderingen: een beschermende muur in 1838, dijken in de jaren 1950, en een grote rehabilitatie tussen 1927 en 1930 onder leiding van Jean Montariol om de installaties te moderniseren. De slachthuizen werden in 1988 gesloten om gezondheidsredenen en om structurele redenen, voordat zij in 1990 als historisch monument werden geclassificeerd. In 1991 werd besloten het Museum of Modern Art of Toulouse, de FRAC Midi-Pyrénées en de CRAC de Labège te laten samensmelten.

Het transformatieproject, toevertrouwd aan architecten Antoine Stinco en Rémi Papillault, bewaarde de oorspronkelijke architectuur en paste zich aan zijn nieuwe museumroeping aan. In 2000 ingehuldigd onder de naam Les Abattoirs, Museum De site symboliseert het herstel van het industriële erfgoed van Toulouse, terwijl de wijk Saint-Cyprien energiek wordt.

De geschiedenis van slachthuizen weerspiegelt ook de evolutie van hygiënistische praktijken in de 19e eeuw, met de wens om slachtactiviteiten te consolideren tot een unieke, gecontroleerde en gezonde plaats. Voordat ze werden gebouwd, had Toulouse vele kleine, verspreide slachthuizen, zoals die op het eiland Tounis of bij de Arnaud-Bernard poort, vaak bekritiseerd om hun onhygiënische aard. Vitry's project markeerde daarmee een breuk met deze middeleeuwse praktijken, terwijl ze zich integreerde in een moderne stedelijke logica.

De omzetting van slachthuizen in een museum maakt deel uit van een nationale en Europese trend van valorisatie van brownfields, zoals het CAPC in Bordeaux of het Tàpies museum in Barcelona. In Toulouse werd dit project geleid door Alain Moussigne, stichtend directeur, die de verspreide collecties van de stad en de regio verenigde. Vandaag de dag biedt het museum gevarieerde programmering, met tijdelijke tentoonstellingen en een innovatief museum, zoals de roterende presentatie van het gordijn van Picasso in een theater crypt room.

Externe links