Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het belfort van Dreux, een voormalige stadhuis gebouwd tussen 1512 en 1537, is een meesterwerk van Louis XII-stijl civiele architectuur, markeren de overgang van de flamboyant gotiek naar de Renaissance. Geboden na de vernietiging van het vorige gebouw door de bliksem, symboliseert het de herstelde welvaart van Dreux na de verwoestingen van de Honderdjarige Oorlog. Drie architecten volgden elkaar op: Pierre Chéron (1512), Jean des Moulins (1516) en Clément Métezeau (1520-1537), die het gebouw onder het bewind van François I voltooiden. De monumentale gevel, versierd met pinnen en dakramen, weerspiegelt de gemeentelijke macht en invloed van Italiaanse modellen, zoals het kasteel van Gaillon.

In 1840 werd een historisch monument geregeerd, het belfort belichaamt de gemeenschappelijke vrijheden verworven door de Drouais bourgeois uit de twaalfde eeuw, bevestigd door het handvest van Robert I van Dreux in 1180. Het huisvestte ooit de burgemeester's gerechtigheid op de begane grond en de gemeenteraad op de eerste verdieping, terwijl de bel, de bank, ritmische stedelijke leven en gewaarschuwd in geval van gevaar. Tijdens de bomaanslagen van 1940 en 1944 werd het meerdere malen hersteld, met name door Guy Nicot (1977-1979) om zijn oorspronkelijke middeleeuwse verschijning te herstellen.

De huidige klok, gesmolten in 1839, weegt 3.500 kg en neemt het wapen van Frankrijk en Dreux over, evenals een friese illustratie van de processie van de fakkels, een lokale traditie die de winterzonnewende markeert. De belfort, de enige in zijn soort in Eure-et-Loir, diende ook als een bewakingskorps onder Lodewijk XIV en als een vakantieplaats onder Napoleon I. Zijn klokmechanisme en breekbaar frame beperken nu zijn ringtones tot ringen, waardoor de structuur behouden blijft.

Het gebouw, gelegen op het Metezeauplein, heeft moderne controverses ervaren, zoals de scheuren die na de bouw van een aangrenzende ondergrondse parkeerplaats, toegeschreven aan de werken of herhaalde droogtes. Ondanks deze gevaren, blijft het een sterk symbool van de drouese identiteit, gevierd in 2016 voor zijn 500 jaar. De architectuur, die klimopkluizen, Italiaanse pilasters en flamboyante gevels combineert, getuigt van een tijdperk van artistieke en politieke vernieuwing.

Binnen, de grote kamer op de eerste verdieping, gewelfd met klimop en bomen van derden, gehuisvest de gemeenschappelijke archieven en een wapenwinkel. De tweede verdieping, meer gedecoreerd, diende als graanreserve in het geval van een zitplaats. De graffiti van Spaanse gevangenen van de zeventiende eeuw, gegraveerd in de trap, herinneren aan het gebruik ervan als gevangenis. Vandaag de dag is het belfort van de gemeente toegankelijk voor het publiek en domineert het historische centrum van Dreux.

Externe links