Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige Montpellier gevangenis, gebouwd tussen 1836 en 1845, is een groot 19e-eeuws gebouw ontworpen door architect Ch. Lucas, specialist in het gevangenissysteem. Het vervangt het voormalige paleis van de soevereine rechtbanken van de zeventiende eeuw, ongeschikt geacht voor de gevangenis behoeften van het begin van de negentiende eeuw. Het oorspronkelijke project werd in 1839 gewijzigd na een missie naar de Verenigde Staten, waarin het panoptische model geïnspireerd door Philadelphia gevangenis, gecombineerd met het Pennsylvanian systeem. Het dwarsvlak, met vier vleugels van cellen die rond een centrale achthoekige ruimte uitstralen, weerspiegelt deze invloed.

Het gebouw combineert middeleeuwse en militaire stilistische referenties (bossages, moorden, schaalbaren) met een zorgvuldige implementatie van de binnenste stenen elementen (stijlen, consoles). Het neemt de plaats van de voormalige presidentiële rechtbank, afgeschaft tijdens de revolutie. Het werk, aanvankelijk geleid door Charles Abric uit 1833, werd onderbroken in 1836 om het nieuwe celmodel te adopteren. De gevangenis werd voltooid in 1844 en geclassificeerd als Historic Monument in 1993.

Het architectonisch complex, waaronder het naburige gerechtsgebouw, vormt een samenhangend justitieel en penitentiair centrum, dat de 19e-eeuwse gevangenishervormingen symboliseert. De centrale koepel, die zowel een bewakingspost als een altaar herbergt, illustreert de disciplinaire en morele dualiteit van de instelling. Vandaag de dag blijft de site een uitzonderlijke getuigenis van de evolutie van de gevangenispraktijken in Frankrijk.

Externe links