Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bataville is een industrieel en stedelijk complex opgericht in 1931 door Tomáš Ba Deze site, uniek in Frankrijk, maakt deel uit van een reeks van Bata steden verspreid over de hele wereld, het combineren van architectonische moderniteit (geïnspireerd door Bauhaus) en sociaal paternalisme. Industriële gebouwen, gestandaardiseerd en uitgelijnd langs een centrale avenue, zijn naast een autonome arbeidersklasse stad met collectieve faciliteiten (scholen, zwembad, kerk, winkels), die een verlangen naar hygiëne en sociale controle weerspiegelen.

De bouw van Bataville van de jaren dertig tot de jaren zeventig, gekenmerkt door expansiefasen (de jaren vijftig met de sporthal) en lokale weerstanden, zoals de anti-Bata wet van 1936 die de ontwikkeling ervan beperkt. Na de oorlog werd het terrein gemoderniseerd, maar de sluiting van de fabriek in 2001 leidde tot het verlies van 840 banen en veroorzaakte een sociale en media schok, onsterfelijk gemaakt door documentaires (bijvoorbeeld geen stap zonder Bata, 2003). Sindsdien is de site gedeeltelijk omgezet in een logistiek platform en kortstondige ontvangst van culturele initiatieven, zoals de Universiteit van het Bos in 2016.

De architectuur van Bataville onderscheidt zich door zijn industriële gebouwen gemaakt van beton en baksteen (5 verdiepingen, uitgelijnde ramen) en zijn arbeiderspaviljoens met platte daken, ontworpen om attices als ongezond te voorkomen. De stad, genoemd 20th Century Heritage, wordt begrensd door een middeleeuwse vijver en bossen, die de natuur en het werk integreren. Twee elementen zijn geclassificeerd als historische monumenten in 2014: de kantine (sociaal huis) en een fabrieksgebouw, symbolen van deze progressieve en autoritaire utopie.

De achteruitgang van Bataville begon in de jaren tachtig met de vernietiging van de oude stad en de definitieve sluiting in 2002, na een eeuw gekenmerkt door spanningen tussen industriële modernisering en sociale instandhouding. Vandaag de dag belichaamt de site een controversieel erfgoed, tussen het geheugen van werknemers en economische conversie, terwijl het een zeldzame getuigenis blijft van fabriekssteden in Europa. Zijn geschiedenis wordt gedocumenteerd door boeken (Bataville (1931-2001), PU Grenoble, 2023) en films (Welkom in Bataville, 2008).

Externe links