De bouw begint 1926 (≈ 1926)
Lancering van het werk door de M.D.P.A.
1936
Arbeidsdemonstraties
Arbeidsdemonstraties 1936 (≈ 1936)
Plaats van bijeenkomsten tijdens stakingen.
30 juin 1998
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 30 juin 1998 (≈ 1998)
Officiële bescherming van gebouwen en voorzieningen.
1999
Einde restauratie
Einde restauratie 1999 (≈ 1999)
Dit jaar is het herstel voltooid.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Feestzaal, met inbegrip van technische voorzieningen (cad. 55 25): inschrijving bij beschikking van 30 juni 1998
Kerncijfers
Société des Mines de Potasse d'Alsace (M.D.P.A.) - Sponsor en fabrikant
Gebouwd in 1926.
Oorsprong en geschiedenis
De Grassegert Party Hall is een historisch gebouw in Wittelsheim, Bovenrijn, gebouwd in het 2e kwart van de 20e eeuw. Het werd gebouwd door de Société des Mines de Potasse d'Alsace (M.D.P.A.) uit 1926 om te dienen als een cultureel en sociaal centrum voor de mijnstad Grassegert. Dit gebouw, geïnspireerd door Poolse adellijke huizen, onderscheidt zich door innovatieve technische regelingen voor die tijd, zoals een uitbetaling van de kamer, verwijderbare scheidingen en occulte zenitale verlichting. Het werd een centrale plaats voor arbeidersbijeenkomsten, vooral tijdens de grote demonstraties van 1936.
De feestzaal werd in opdracht van 30 juni 1998 als historische monumenten aangemerkt, waarbij het erfgoed en het maatschappelijk belang ervan werden erkend. Het werd in 1999 gerestaureerd. Het is gelegen op 111 rue de Reiningue, belichaamt de industriële en associatieve geschiedenis van het Elzas kaliumbekken, terwijl het een plaats van herinnering voor de lokale arbeidersbeweging. De architectuur en de apparatuur weerspiegelen de specifieke behoeften van een groeiende mijnbouwgemeenschap.
De Grassegert Festival Hall is eigendom van de gemeente Wittelsheim en is een unieke getuigenis van de sociale organisatie rond de kalimijnen. Haar historische rol gaat verder dan de lokale context en illustreert de culturele en politieke dynamiek van mijnsteden in de twintigste eeuw. De beschermde elementen omvatten niet alleen het gebouw zelf, maar ook de technische voorzieningen, die het uitzonderlijke karakter van het Franse industriële erfgoed benadrukken.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen