Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Echoisy kalkovens in Cellettes en Charente

Patrimoine classé
Patrimoine industriel
Fours à chaux
Charente

Echoisy kalkovens in Cellettes

    Echoisy
    16230 Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Fours à chaux dÉchoisy à Cellettes
Crédit photo : Rosier - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1600
1700
1800
1900
2000
XIe siècle
Middeleeuwse oorsprong
1571–1802
Secundaire periode
1764
Eerste kalkoven
1850
Bouw van een moderne fabriek
1852
Lijn Parijs-Bordeaux
1956
Fabriekssluiting
1993
Aankoop door de gemeente
1994
Historische monument classificatie
2021
Oasis van het Haanproject
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Alle gebouwen en vloeren (zaak A 17, 1256, 193), alsmede de steengroeve (zaak A 1265, 1244): inschrijving bij beschikking van 23 december 1994

Kerncijfers

Jean-Auguste Modenel - Eigenaar en burgemeester van Cellettes Fonda de kalkfabriek in 1850.
Claude Bonnefon - Voormalig burgemeester van Cellettes Initiator van de gemeentelijke overname in 1993.
Bernard de Clairvaux - Cisterciënzer religieuze figuur Steun voor middeleeuwse monastieke nederzetting.

Oorsprong en geschiedenis

Het landgoed van Échoisy, gelegen in Cellettes in Charente, strekt zich uit over 40 hectare en herbergt de overblijfselen van een kalkovenfabriek gebouwd rond 1850 door Jean-Auguste Modenel, een opmerkelijke lokale en burgemeester van de gemeente. De activiteit, bloeiend dankzij de uitzonderlijke kwaliteit van de geproduceerde kalk, werd gestimuleerd door de aanleg van de spoorlijn Parijs-Bordeaux (1852), waardoor het transport van materialen werd vergemakkelijkt. De fabriek, met inbegrip van vier hydraulische kalkovens en twee zware kalkovens, alsmede een kalksteengroeve, geëxploiteerd tot 1956, toen zij gesloten in het licht van de concurrentie van cement.

De site, die in 1994 als historisch monument werd genoemd, behoudt de gehele productieketen, van machines tot werktuigen, tot bijkomende gebouwen zoals de hangar van de stiers of de maalwerkplaats. Tijdens de Eerste Wereldoorlog plaatste de Franse marine daar grote orders en benadrukte haar strategische rol. Na het verlaten van het landgoed werd het in 1993 gekocht door de gemeente Cellettes en gedeeltelijk beheerd door de collectieve burger Oasis du Coq à l ścoul, die daar experimenteerde met modellen van ecologische en maatschappelijke transitie.

De geschiedenis van het landgoed dateert uit de 11e eeuw, gekenmerkt door kloosterberoepen (Benedictinen van Saint-Amant-de-Boixe, Cisterciënzen) en seigneuriële beroepen, alvorens een plaats van polycultuur en ambacht (mouwen, tegels). In de 16e eeuw werd een eerste kalkoven geïnstalleerd, een voorloper van de 19e eeuwse industrie. Het omstreeks 1750 gebouwde kasteel werd in 1850 in opdracht van Modenel verwoest, wiens stenen werden gebruikt om de rivier te betreden.

Vandaag de dag combineert het landgoed industrieel erfgoed en biodiversiteit, waarin landbouwprojecten (spirulina boerderij, educatieve boerderij) en burgerinitiatieven worden ondergebracht. De coöperatieve organisatie, gericht op voedselautonomie en energienuchterheid, maakt het een "levend laboratorium" onder toezicht van een wetenschappelijk comité. De ingangsdeur, omlijst door dorische pilasters, en de gerenoveerde molen herinneren aan haar neoklassieke en ambachtelijke architectonische erfgoed.

Externe links