Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De krankzinnigheid van de Gibraye is een kasteel gebouwd in de 18e eeuw in Saint-Sébastien-sur-Loire, in de Loire-Atlantique. Het landgoed, oorspronkelijk eigendom van André de La Tullaye in 1588 en vervolgens door Jean Imbert in 1688, werd in 1738 overgenomen door de familie Mérot, Tanners. De huidige residentie, toegeschreven aan architect Jean-Baptiste Ceineray, werd gebouwd in 1763 voor Jean-Baptiste Mérot, een raadslid in het parlement van Bretagne. Het landgoed, dat tijdens de Revolutie in beslag werd genomen, werd na deze periode teruggegeven aan de Mérot.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het kasteel als schuilplaats voor Amerikaanse soldaten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij opgeëist door het Duitse leger, dat poeder en munitie in de kapel bewaarde. In 1983 werd het kasteel gerestaureerd, met name in 1992. Hoewel privé-eigendom, is het toegankelijk tijdens Erfgoeddagen.

Het landgoed, aanvankelijk verdeeld over 24 hectare, is nu teruggebracht tot 1,3 hectare. In 2015 werd de bouw van een gebouw voor de kapel bekritiseerd omdat het landschap was verstoord. De eigenaren veroordelen politieke manoeuvres achter deze machtiging. Het kasteel blijft een architectonische en historische getuigenis van de regio Pays de la Loire.

Het hoofdgebouw is 44 meter lang en 8 meter breed. De beschermde elementen omvatten gevels, daken, de ingang poort met zijn smeedijzeren poort, de eetkamer fontein en de hele kapel. Het kasteel kent verschillende eigenaren, waaronder Bernard Dugast sinds 1986.

Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bevestigen zijn status als historisch monument en zijn erfgoed belang. De waanzin van de Gibraye illustreert de architectonische en sociale evolutie van de Loire-Atlantique, tussen de fascisten van de achttiende eeuw en de levendigheden van moderne conflicten.

Externe links