Bouw van de fontein 1697 (≈ 1697)
Uitgegeven door Jean Beausire na Ryswycks vrede.
20 septembre 1697
Ryswyck vredeshandtekening
Ryswyck vredeshandtekening 20 septembre 1697 (≈ 1697)
Gedenkdag door de Latijnse inscriptie.
17 mars 1925
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 17 mars 1925 (≈ 1925)
Registratie voor historische monumenten.
1993
Watervoorziening
Watervoorziening 1993 (≈ 1993)
Herstel met economisch systeem.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Jean Beausire - Architect
Fabrikant van de fontein in 1697.
Louis Boucherat - Kanselier van Frankrijk
Ik heet de fontein.
Louis XIV - Koning van Frankrijk
Gevierd voor Ryswycks vrede.
Oorsprong en geschiedenis
De Boucherat fontein is een klassiek vierhoekig gebouw gelegen in het 3e arrondissement van Parijs, op de hoek van de straten van Turenne (n°13) en Charlot (n°70). Het is nu onderdeel van het Olympe-de-Gouges plein. Zijn architectuur, gekenmerkt door een versierd driehoekig pediment en een mascaron, weerspiegelt de 17e eeuwse stijl. Een Latijnse inscriptie viert de vrede van Ryswyck (1697), getekend onder Lodewijk XIV, terwijl een plaquette herdenkt zijn architect, Jean Beausire, en zijn sponsor, kanselier Boucherat.
De fontein, gebouwd in 1697 door de Parijse architect Jean Beausire, draagt de naam Louis Boucherat, kanselier van Frankrijk onder Lodewijk XIV. Deze laatste staat met name bekend omdat zij het edict van intrekking van het edict van Nantes heeft uitgevoerd. Het monument heeft twee plaquettes: een in het Latijn, de koning bedanken voor de vrede van Ryswyck (20 september 1697), de andere in het Frans, herinneren aan zijn erectie in 1699 en zijn eerbetoon aan de kanselier. De zijgezichten dragen de namen van de oude straten Boucherat (nu Turenne) en Charlot, evenals het nummer 14, die overeenstemmen met de buurt volgens de verordening van 1729.
Vanaf 17 maart 1925 werd de fontein gerestaureerd door de stad Parijs. Om economische redenen beperkt een drukknopsysteem zijn debiet. Dit openbare monument, eigendom van de gemeente, illustreert het belang van fonteinen in de 17e-eeuwse Parijse stedenbouw, waarbij praktisch nut en politiek symbolisme worden gecombineerd.
De Boucherat fontein maakt deel uit van een historische context gekenmerkt door de oorlogen van Lodewijk XIV en de stedelijke ontwikkelingen van Parijs. De fonteinen dienden toen evenveel om de bevolking te voeden met water als om de koninklijke macht te verheerlijken. Hun decoratie, vaak geladen met symbolen, weerspiegelde de politieke en religieuze waarden van de tijd, zoals blijkt uit Latijnse inscripties en verwijzingen naar vrede.