Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
Opgericht door Jacques de Beaune-Semblançay.
XVIIe et XIXe siècles
Wederopbouwen of wijzigingen
Wederopbouwen of wijzigingen XVIIe et XIXe siècles (≈ 1865)
Perioden van werk gecertificeerd.
2 décembre 1946
Historisch monument
Historisch monument 2 décembre 1946 (≈ 1946)
Registratie op officiële bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Fontein bekend als Fountain Saint-Cellerin (cad. AT 164): inschrijving bij beschikking van 2 december 1946
Kerncijfers
Jacques de Beaune-Semblançay - Gast-generaal en sponsor
Vond de fontein, gesneden wapenschilden.
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Cellerinfontein, gelegen in Montrichard Val de Cher in de regio Centre-Val de Loire, is een architectonisch werk waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de 16e eeuw. Het werd oorspronkelijk opgericht door Jacques de Beaune-Semblançay, intendant generaal wiens wapenschild vandaag nog op een stenen bas-reliëf verschijnt. De structuur, van piramidale vorm, wordt overdekt door een gebeeldhouwd motief en versierd met een muur waar men het familieschild vindt. Het bekken, bedekt door de piramide, wordt gevoed door een bron stromend uit de rots ondersteuning van de naburige kerker.
De fontein heeft verschillende fasen van reconstructie of aanpassing ondergaan, zoals blijkt uit de perioden van de bouw verspreid over de zestiende, zeventiende en negentiende eeuw. Bij decreet van 2 december 1946 als historisch monument geclassificeerd, behoort het tot de gemeente Montrichard. De ligging, rue Nationale, en het systeem van de watervoorziening door een natuurlijke bron maken het een opmerkelijk voorbeeld van middeleeuwse en moderne openbare fonteinen, gecombineerd met praktische nut en seigneuriale symboliek.
Het bas-reliëf dat het wapenschild van Jacques de Beaune-Semblançay presenteert is een belangrijk onderdeel van het historische erfgoed. Dit artistieke detail herinnert aan de rol van de algemene stewards in de stadsplanning in de 16e eeuw, waar fonteinen dienden als een hydraulische structuur en als een marker van macht. De locatie van de fontein, ondersteund door een muur en geïntegreerd met het stedelijke landschap, weerspiegelt ook de bouwtechnieken van de tijd, waarbij functionaliteit en esthetiek worden gecombineerd.