Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het bos van Fontainebleau, voorheen het bos van Bière genoemd, is een 25 000 hectare groot massief gelegen in Seine-et-Marne, in het hart van Île-de-France. Mede beheerd als staatsbos (17.072 ha), het piekt op 144 meter en herbergt diverse fauna en flora, met eiken (45%), pijnbomen (40%) en beukenbomen (10%). Doorkruist door belangrijke routes zoals de snelweg A6 en de lijn Parijs-Lyon-Marseille, trekt het jaarlijks 13 miljoen bezoekers voor zijn landschappen, klimmen en historisch erfgoed.

De geschiedenis van het bos dateert uit 40.000 jaar, met sporen van nomadische populaties en meer dan 2000 rotshutten gegraveerd tussen de Paleolithische en moderne tijden. In de middeleeuwen werd het een koninklijk bos onder de Capetianen, gebruikt voor de jacht, houtvoorziening en als strategische plek. François I bouwde het kasteel daar in 1527 en creëerde de last van Grand Forestier om zijn 13,365 hectare te beheren. Onder Lodewijk XIV lanceerde Colbert plantages na een reformatie in 1664, terwijl Napoleon I zijn bestuur in 1807 hervormde.

In de 19e eeuw inspireerde het bos schilders van Barbizon's school, zoals Théodore Rousseau en Jean-François Millet, die in 1853 de oprichting van de eerste "kunstreservaten" (624 ha) om zijn landschappen te behouden. Deze reserves, uitgebreid tot 1.693 ha in 1892, werden de eerste beschermde gebieden in de wereld zelfs voor Yellowstone. Claude-François Denecourt en Charles Colinet sporen 300 km gemarkeerde paden op, die vandaag nog steeds gebruikt worden. Het bos is ook een militair land sinds 1875, een erfenis van de overdracht van de Artillerie School na de nederlaag van 1871.

Het bos herbergt 2.350 ha biologische reserves, waaronder Tillaia, die sinds 1372 onveranderd is gebleven, en zeldzame soorten zoals Fontainebleau Islander of Wild Cat. Zijn zandstenen, 35 miljoen jaar geleden gevormd, creëren populaire rots chaos voor klimmers. Gebruikt voor zijn zand en bestrating stenen (vanaf 1330), haar economie daalde in de 20e eeuw met de sluiting van de laatste steengroeven in 1983. Vandaag is ze een kandidaat voor nationale parkstatus om bescherming en toerisme te verzoenen.

Cultureel heeft het bos schilderijen (Corot, Monet, Renoir), literatuur (George Sand, Musset, Proust) en bioscoop gemarkeerd, met films als The Wolf Pact (2001). De 365 km lange paden, 2000 berghutten en middeleeuwse overblijfselen (prieuré de Franchard) maken het tot een belangrijke historische plek. Ondanks herhaalde branden en toeristische druk blijft het een symbool van milieubescherming in Frankrijk.

Externe links