Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Etchaux-smederij, gelegen in de Aldudesvallei 1,5 km ten zuiden van Saint-Étienne-de-Baïgorry (Pyrénées-Atlantiques), was actief van het midden van de 17e eeuw tot 1785. Oorspronkelijk in 1640 door Louis XIII gemachtigd om ijzermijnen te exploiteren, bleef zijn eerste bestaan onzeker. Aan het eind van de 17e eeuw bouwde de Marquis de Barbézieux, secretaris van de Oorlog van Lodewijk XIV, een hoogoven en gieterij om bommen en pellets te produceren die gebruikt werden in de militaire campagnes in Spanje.

In de 18e eeuw werd de smederij een beroemde kanongieterij, die de Royal Navy en particuliere reders zoals Bayonne leverde. In 1741 kreeg de burggraaf van Etchauz een contract om 1200 kanonnen in vier jaar te leveren. De activiteit was intens tijdens de Zevenjarige Oorlog (1756-1763), onder toezicht van artillerie-inspecteurs zoals André Fougeroux de Secval (1767-1768) of de Markies d'Antin de Saint-Pée (1768-1769). De smederij heeft geschoolde arbeiders (oprichters, schimmels) en lokalen (kolenmakers, mijnwerkers) in dienst genomen om het sapathische ijzererts van de Ousteleguy-mijn te exploiteren.

De achteruitgang van de smederij werd veroorzaakt door de uitputting van de bossen, die essentieel zijn voor de productie van houtskool. Ondanks een divisie van de Aldudes Valley bossen in 1755 met een concurrerende gieterij, bleef het tekort. De hoogoven werd rond 1768, en slechts een kleine directe reductie smederij operationeel was tot 1785, het jaar van de dood van de burggraaf van Etchauz. Tegenwoordig is de 18e eeuwse kubieke hoogoven, met een vierkante tank, het enige bewaard gebleven overblijfsel van deze grote industriële locatie.

De wapens die in Etchaux werden geproduceerd waren licht en solide, gewaardeerd voor hun weerstand, vooral in een marine omgeving waar explosies werden gevreesd. Ze werden via moeilijke wegen naar Bayonne vervoerd en verdeeld in vier kalibers (6, 8, 10, 12). Nadat de hoogoven was gestopt, werd het erts behandeld in een directe reductieoven geïnspireerd door Navarra methoden, met zeven arbeiders. De smederij illustreert dus het strategische belang van de Baskische metallurgie in het kader van het oude regime, voordat deze door milieubeperkingen afneemt.

Externe links