Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige Abbatial Palace of Rocamadour, vandaag een heilig kunstmuseum, komt overeen met een architectonisch ensemble gebouwd door Jean-Baptiste Chevalt in de 19e eeuw. Het omvat een oostelijke vleugel grenzend aan de kapel Saint-Jean-Baptiste, geserveerd door twee schroef trap, evenals een lichaam van doorgang verlengd door een zuidelijke vleugel. Er zijn weinig middeleeuwse resten over, met uitzondering van de buitenste hoogte van de oostelijke vleugel, gedeeltelijk bewaard gebleven op de hoogte van de basis. De gevels op het plein werden gereconstrueerd door de oorspronkelijke arrangementen gedeeltelijk te hervatten, met hergebruik van modillons en raamsteunen.

De tekeningen, gravures en foto's van de 19e eeuw, evenals de verslagen van Jean-Baptiste Chevalt, maken het mogelijk om te weten dat de resten verdwenen. Een analyse van Jean Rocacher (1979) suggereert dat het lichaam van doorgang over de grote trap twee woonlagen had, met gebroken zuilen en gebogen baaien. Een hal genoemd in een 1223 charter, gelegen in de oostelijke vleugel, getuigt van een gebouw dat dateert uit het begin van de 13e eeuw. De ramen van het passerende lichaam kunnen dateren van dezelfde tijd.

Het paleis diende als residentie voor de abdijen van Rocamadour, daarna voor de bisschoppen van Tulle na 1317. Beschadigd na de Honderdjarige Oorlog en ondanks reparaties in de 17e eeuw, was het in ruïnes in de 18e eeuw. In 1868 besloot de bisschop van Cahors, Alfred Grimardias, tot een bijna volledige reconstructie, waarbij alleen het oorspronkelijke "karakter en de fysiognomie" bewaard bleef. De werken, geleid door Jean-Baptiste Chevalt, werden rond 1872 voltooid, maar het gebouw werd nooit bezet door de bisschop, de voorkeur aan het kasteel van Rocamadour.

Het huidige museum bezet een deel van het Abbatial Palace, waaronder de "heater van de monniken," waarvan ramen, vergelijkbaar met die van de oostelijke vleugel, werden nagemaakt door Chevalt. De middeleeuwse overblijfselen, hoewel zeldzaam, bieden een gedeeltelijke getuigenis van 13de eeuwse architectuur, terwijl de 19de eeuwse reconstructies een romantische interpretatie van erfgoed weerspiegelen.

Externe links