Romaanse constructie XIIe siècle (≈ 1250)
Bouwen met kolommen en hoofdletters.
1568
Gedeeltelijke vernietiging
Gedeeltelijke vernietiging 1568 (≈ 1568)
Godsdienstoorlogen verwoesten de kerk.
1683
Samenvatting van de wederopbouw
Samenvatting van de wederopbouw 1683 (≈ 1683)
Geregisseerd door pater Jean de Lafargue.
1845
Klokkentoren toegevoegd
Klokkentoren toegevoegd 1845 (≈ 1845)
Pijl in lei en omhoog.
1890
Herstel van het koor
Herstel van het koor 1890 (≈ 1890)
18e eeuwse meubels bewaard.
2021
Sluiting voor het publiek
Sluiting voor het publiek 2021 (≈ 2021)
Risico van bewezen instorting.
2024
Gedeeltelijke liquidatie
Gedeeltelijke liquidatie 2024 (≈ 2024)
Rechter transept stort in.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
2026-2029
Herstelcampagne
Herstelcampagne 2026-2029 (≈ 2028)
Project geraamd op 1,2 miljoen euro.
Kerncijfers
Jean de Lafargue - Verkorte reconstructeur
Het werk van 1683 geleid.
Alexandre de Lafargue - Sponsor-architect
Past op de put in 1727.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Étienne d'Arvert, gelegen in Charente-Maritime, is een gebouw van oude oorsprong, misschien na de Normandische invasies. In de 12e eeuw herbouwd in de Romaanse stijl, behoudt het twee massiefs van zeven kolommen versierd met ruwe hoofdsteden, evenals een raadselachtige sculptuur die een krijger oproept, soms geassocieerd met een Viking zonder formeel bewijs. Deze elementen getuigen van zijn middeleeuwse erfgoed, hoewel de exacte geschiedenis gedeeltelijk onduidelijk blijft.
De kerk werd zwaar beschadigd tijdens de godsdienstoorlogen: bijna volledig verwoest in 1568 en pas een eeuw later, in 1683, onder impuls van Abbé Jean de Lafargue. Deze reconstructie, samengevat, vereist consolidaties in de 19e eeuw. In 1845 werd een vierkante klokkentoren met een leien pijl toegevoegd, terwijl het schip werd vergroot door twee kapellen, waardoor het een Latijns kruisplan kreeg. Het koor, gerestaureerd in 1890, huizen meestal 18e-eeuwse meubels.
Het kerkplein herbergt een bron van 1727, in opdracht van de aartspriester Alexander de Lafargue, oorspronkelijk gelegen in het park van de pastorie voordat ze in 1990 werd verplaatst. Gesloten voor het publiek sinds 2021 voor het risico van instorting, de kerk leed in 2024 gedeeltelijk ineenstorting van zijn kluis, onthullen van een falende structuur. Een sponsorcampagne, gesteund door de Erfgoedstichting, heeft tot doel de restauratie tussen 2026 en 2029 te financieren tegen een geschatte kostprijs van 1,2 miljoen euro.
De graffiti van schepen in het schip en de sporen van de verschillende tijdperken van wederopbouw illustreren de architectonische en historische evolutie van dit monument, nauw verbonden met het religieuze en gemeenschapsleven van de Presquíle d'Arvert. De meubels en structurele elementen weerspiegelen de stijlen en behoeften van de afgelopen eeuwen, van de Middeleeuwen tot de moderne tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen