Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Station Saint-Brieuc-Centerale is een spoorwegstation in de Franse gemeente Saint-Brieuc-Centerale. Ontworpen door ingenieur Louis Harel de la Noë, werd het onderscheiden door zijn hal bedekt met acht parabolische bogen van gewapend beton, een innovatieve techniek voor de tijd. Vier spoorlijnen links: Plouha, Le Phare, Moncontour en het West Station. De Marquise herbergde vier rijstroken, terwijl een zijgebouw diende als passagiersstation en als administratief centrum voor het hele netwerk.

Op 31 december 1956 werd het station omgebouwd tot een busstation en vervolgens tot een universiteitsrestaurant van 1999 tot 2021. In 2014 werden de meest opmerkelijke elementen van de gewelven, de daken van de centrale hal, de oostelijke gevelmuur en de gevels van het westelijke gebouw als historische monumenten vermeld. De architect David Cras begeleidde zijn verbouwing in 1995, waardoor een deel van het industriële erfgoed van Breton behouden. In 2024 werd een kort voedselproject, geleid door de promotor Bleu Mercure, geselecteerd om deze emblematische plek nieuw leven in te blazen.

Het station belichaamt de gouden eeuw van de departementale spoorwegen, wat het hoogtepunt markeert van een netwerk dat ontworpen is om de landelijke gebieden van Bretagne te openen. De architectuur, die functionaliteit en esthetiek combineert, getuigt van de technische durf van Louis Harel de la Noë, pionier van gewapend beton. Het behoud van de hal, met zijn karakteristieke parabolische boog, onderstreept het erfgoed belang van dit gebouw, een symbool van een tijd waarin de trein het economische en sociale leven van de regio structureerde.

Externe links