Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Notre-Dame de la Daurade, gelegen in Toulouse, vindt zijn oorsprong in de vijfde eeuw als een van de oudste christelijke plaatsen van aanbidding in de stad. Een kloostergemeenschap vestigde zich daar in de 9e eeuw, voordat de priorij officieel werd opgericht in 1077 onder de naam Sainte-Marie la Daurade, gehecht aan de Benedictijnse Abdij van Moissac (Order van Cluny). In de 12e eeuw bouwden grote werken een nieuwe kerk, klooster- en kloostergebouwen, waardoor de priorij een machtige economische speler werd dankzij de controle over de brug en de molens van de Daurade, een aanzienlijke bron van inkomsten.

In de 14e eeuw bleef het klooster zijn invloed behouden, maar zijn geschiedenis werd verlevendigd. In de 16e eeuw namen verschillende monniken de Calvinistische Reformatie over en verlieten de priorij. In 1627 sloten de Benedictijnen zich aan bij de gemeente Saint-Maur. De sloop van de kerk in de 18e eeuw (1761) markeerde een keerpunt: vervangen door neoklassieke gebouwen, ging het voor de Franse Revolutie, die de site veranderde in een nationaal goed (1790). De kloostergebouwen, verkocht in 1791 aan industrieel François-Bernard Boyer-Fonfrède, huisvesten achtereenvolgens een stoffenfabriek, een tabaksfabriek (1812), waarna na een brand (1816), de school van de beeldende kunst van Toulouse uit 1893.

De overblijfselen van de priorij omvatten elementen van de Paleo-Christelijke kerk (Ve eeuw) verspreid in musea (Louvre-Lens, Metropolitan Museum, Saint-Raymond Museum) en collectieve 14e eeuwse latrines, geclassificeerd als Historisch Monument in 1995. De latrines toren, genoemd in de zeventiende eeuw, illustreert middeleeuwse kloostertechniek met zijn evacuatiesysteem en centrale put. Het klooster, gesloopt in 1811, maakte plaats voor verbouwingen, zoals de eclectische gevel ontworpen door architect Pierre Esquié in 1895 voor de school voor beeldende kunst.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende de site als militair ziekenhuis. Tegenwoordig combineert het middeleeuwse erfgoed en culturele functies, getuige van bijna 15 eeuwen geschiedenis, van de paleo-christelijke oorsprong tot zijn huidige artistieke roeping.

Externe links